Մինչև 40 տարեկանը շատերն ապրում են այն մտքով, որ ամենակարևորը դեռ առջևում է։ Մի քիչ էլ գումար կաշխատեն, երեխաները կմեծանան, աշխատանքային հոգսերը կքչանան, հարաբերությունները կկարգավորվեն, և այդ ժամանակ վերջապես կսկսեն մտածել նաև իրենց մասին։ Բայց տարիներն անցնում են, իսկ այդքան սպասված հարմար պահն այդպես էլ չի գալիս։
40 տարեկանը վերջնաժամկետ չէ, որից հետո արդեն ուշ է ինչ-որ բան փոխել։ Բայց դա լավ առիթ է կանգ առնելու և ինքներդ ձեզ անկեղծ հարց տալու. «Ես իսկապե՞ս ապրում եմ այնպես, ինչպես ուզում եմ, թե՞ պարզապես սովորել եմ իմ ներկայիս կյանքին»։
Կան վեց կարևոր որոշումներ, որոնք գուցեև չօգնեն կատարյալ կյանք ունենալ, բայց թույլ կտան տարիները չվատնել ուրիշների սպասելիքներն արդարացնելու վրա։
1. Դադարել ամեն գնով արժանանալ ուրիշների սիրուն ու հավանությանը
Մանկուց մեզ սովորեցնում են լավը լինել, լսել մեծերին, հնազանդվել և դժվարություններ չստեղծել ուրիշների համար։ Մեծանալով՝ հաճախ շարունակում ենք նույն կերպ վարվել։ Ձգտում ենք բոլորին գոհացնել, դժվարանում ենք մերժել, խուսափում ենք վեճերից, համաձայնում ենք նույնիսկ այն ժամանակ, երբ իրականում չենք ուզում։ Եվ այս ամենը՝ միայն թե որևէ մեկին չհիասթափեցնենք։
Բայց անհնար է այնպես ապրել, որ բոլորը միշտ գոհ լինեն քեզանից։ Ավելին՝ որքան շատ ես փորձում բոլորին դուր գալ, այնքան հաճախ ես ստիպված լինում հրաժարվել սեփական ցանկություններից։
Պետք է մի պարզ բան հասկանալ. եթե ինչ-որ մեկը դժգոհ է ձեր որոշումից, դա դեռ չի նշանակում, որ սխալ եք վարվել։ Դուք կարող եք լավ մարդ լինել և միաժամանակ «ոչ» ասել, պաշտպանել ձեր շահերն ու ընտրել այն, ինչ ճիշտ եք համարում հենց ձեզ համար։
2. Դադարել սեփական կյանքը հետաձգել վաղվան
«Միայն այս նախագիծն ավարտեմ», «երեխաները մի քիչ մեծանան», «մի քիչ էլ գումար հավաքեմ»… Մեր ցանկությունները հետաձգելու համար միշտ էլ մի համոզիչ պատճառ գտնում ենք։
Իհարկե, ամեն ինչ հնարավոր չէ միանգամից փոխել։ Երբեմն հանգամանքներն իսկապես ստիպում են սպասել, համբերել ու զգույշ գործել։ Բայց մի բան է հարմար պահի սպասելը, բոլորովին այլ բան՝ անվերջ հետաձգելը։
Եթե վաղուց երազում եք ճանապարհորդելու, նոր բան սովորելու, մասնագիտությունը փոխելու, ստեղծագործելու կամ պարզապես ինքներդ ձեզ ավելի շատ ժամանակ հատկացնելու մասին, մտածեք՝ ի՞նչ փոքր քայլ կարող եք անել հենց այսօր։
Պարտադիր չէ վաղն աշխատանքից ազատվել կամ ամբողջ կյանքը գլխիվայր շրջել։ Երբեմն բավական է շաբաթական ընդամենը մի քանի ժամ հատկացնել այն գործին, որը տարիներ շարունակ այդպես էլ չի անցնում ձեր չիրականացված ցանկությունների ցանկից իրական կյանք։
3. Անկեղծորեն գնահատել սեփական հարաբերությունները
Ամեն հարաբերություն չէ, որ պետք է ամբողջ կյանքում շարունակվի։ Եվ ամեն վեճ չէ, որ բաժանվելու պատճառ է։ Բայց պետք է կարողանալ տարբերել ժամանակավոր դժվարություններն այն իրավիճակից, երբ երկու հոգի ապրում են միասին, սակայն իրենց միայնակ են զգում։
Կարողանո՞ւմ եք այդ մարդու կողքին լինել այնպիսին, ինչպիսին իրականում կաք։ Կարողանո՞ւմ եք անկեղծ խոսել նույնիսկ ամենաբարդ հարցերի շուրջ։ Ձեր հարաբերություններում կա՞ փոխադարձ հարգանք։ Պատրա՞ստ եք լսել միմյանց և պատասխանատվություն կրել սեփական արարքների համար։
Այս հարցերի պատասխանները շատ ավելի կարևոր են, քան միայնակ մնալու վախը կամ այն մտահոգությունը, թե որոշակի տարիքից հետո այլևս դժվար կլինի նոր մարդ գտնել։
Եթե հարաբերությունները հնարավոր է շտկել, արժե փորձել։ Բայց եթե ձեզ պարբերաբար նվաստացնում են, վերահսկում կամ բռնության ենթարկում, առաջին հերթին պետք է մտածել սեփական անվտանգության և աջակցություն գտնելու մասին։
Մի՛ շարունակեք հարաբերությունները միայն այն պատճառով, որ դրանց վրա արդեն երկար տարիներ եք ծախսել։
Այն, ինչ եղել է անցյալում, չի նշանակում, թե պարտավոր եք զոհաբերել նաև ձեր ապագան։
4. Սեփական ֆինանսական ապագան վերցնել ձեր ձեռքը
Փողը երջանկություն չի երաշխավորում, բայց ֆինանսական կախվածությունը կարող է զգալիորեն սահմանափակել մարդու ազատությունը։ Հատկապես, եթե նա սեփական խնայողություններ չունի, լավ չի պատկերացնում իր ֆինանսական վիճակը կամ ամբողջությամբ կախված է զուգընկերոջ եկամուտներից։
Ոչ բոլորին է հաջողվում մինչև 40 տարեկանը բնակարան գնել, մեծ գումար կուտակել կամ բարձր աշխատավարձով աշխատանք ունենալ։ Եվ դա բոլորովին էլ չի նշանակում, որ կյանքում անհաջողության եք մատնվել։ Մարդիկ տարբեր պայմաններում են սկսում իրենց ճանապարհը, տարբեր պարտականություններ ու հնարավորություններ ունեն։
Բայց գրեթե ցանկացած իրավիճակում օգտակար է հստակ իմանալ, թե որքան եք վաստակում և ինչի վրա եք ծախսում ձեր գումարը։ Կարևոր է նաև հնարավորության սահմաններում խնայողություններ անել, ֆինանսական պահուստ ստեղծել, տեղեկանալ ձեր կենսաթոշակային իրավունքների մասին և չանտեսել ապագայի նյութական ապահովության հարցերը։
Ֆինանսապես անկախ լինելը դեռ չի նշանակում հարուստ լինել։ Երբեմն դա ընդամենը հնարավորություն է՝ հեռանալու չսիրած աշխատանքից, հաղթահարելու դժվար ժամանակները կամ կարևոր որոշում կայացնելու՝ առանց վախի ու խուճապի։
5. Դադարել մտածել, թե առողջությունը միշտ նույնը կմնա
Երիտասարդ տարիքում թվում է, թե մեր օրգանիզմն ամեն ինչի կդիմանա։ Կարելի է քիչ քնել, մշտապես լարված լինել, գրեթե չշարժվել, անկանոն սնվել, և առանձնապես ոչինչ չի պատահի։ Բայց առողջության մասին պետք է հոգ տանել ոչ թե այն ժամանակ, երբ արդեն լուրջ խնդիրներ են առաջացել, այլ շատ ավելի վաղ։
Սա ամենևին չի նշանակում, թե 40-ից հետո պետք է ապրել խիստ ժամանակացույցով, հաշվել յուրաքանչյուր կալորիան կամ անհանգստանալ ամեն փոքր ախտանշանից։
Շատ ավելի կարևոր է ձեռք բերել պարզ, բայց օգտակար սովորություններ՝ բավականաչափ քնել, կանոնավոր շարժվել, ժամանակին անցնել անհրաժեշտ կանխարգելիչ հետազոտությունները և առողջական գանգատների դեպքում դիմել բժշկի։
Եվ ևս մի բան. դադարեք հանգիստը համարել մի բան, որին պետք է արժանանալ՝ նախ ավարտելով բոլոր գործերը։ Հանգստանալն ու ուժերը վերականգնելը կյանքի նույնքան բնական և անհրաժեշտ մասն են, որքան աշխատելն ու պարտականությունները կատարելը։
6. Ինքներդ ձեզ համար պարզել, թե ինչ է երջանիկ կյանքը
Սա, թերևս, ամենադժվար որոշումն է։ Չէ՞ որ մեզանից շատերը տարիներ շարունակ ապրում են վաղուց ընդունված մի սցենարով՝ կրթություն ստանալ, լավ աշխատանք գտնել, կարիերա կառուցել, ընտանիք կազմել, բնակարան գնել և համապատասխանել ծնողների ու հասարակության պատկերացումներին։
Այս ամենն իսկապես կարող է կարևոր լինել։ Բայց միայն այն դեպքում, եթե հենց դուք եք դա ուզում, և այդ նպատակները համապատասխանում են ձեր արժեքներին։
Մեկի համար երջանկությունը մեծ ընտանիք ունենալն է, մյուսի համար՝ ազատությունն ու ճանապարհորդությունները։ Մեկը երազում է մեծ ընկերություն ղեկավարելու մասին, իսկ մյուսը ցանկանում է պարզապես հանգիստ աշխատել՝ առանց պաշտոնի բարձրացման անվերջ մրցավազքի։ Ոմանք սիրում են մարդկանցով շրջապատված լինել, իսկ ուրիշներին լիովին բավարար են մի քանի մտերիմ ընկերները։
Փորձեք ինքներդ ձեզ մի հարց տալ.
«Եթե ես ստիպված չլինեի որևէ մեկին որևէ բան ապացուցել, ինչպե՞ս կցանկանայի ապրել իմ կյանքի հաջորդ տասը տարիները»։
Պատասխանը կարող է անակնկալի բերել ձեզ։ Գուցե հանկարծ հասկանաք, որ վաղուց եք ուզում ինչ-որ բան փոխել ձեր կյանքում։
Իսկ գուցե ճիշտ հակառակը՝ գիտակցեք, որ իրականում գոհ եք ձեր կյանքից, պարզապես չափազանց հաճախ եք այն համեմատում ուրիշների կյանքի հետ։
Երկուսն էլ կարևոր բացահայտումներ են։
Իսկ եթե արդեն անցել եք 40 տարեկանը
Ոչ մի սարսափելի բան։ Այս որոշումները տարիքային սահմանափակում չունեն։ Կարելի է 45 տարեկանում փոխել մասնագիտությունը, 50-ում՝ նոր հարաբերություններ սկսել, 60-ում՝ բոլորովին նոր գործ սովորել։ Եվ ցանկացած տարիքում կարելի է վերջապես դադարել ապրել ուրիշների հավանությանն արժանանալու համար։
Կարևորը մինչև որոշակի տարիք ամեն ինչ հասցնելը չէ։ Կարևորն այն է, որ մի օր դադարեք ապրել պարզապես սովորության ուժով՝ առանց մտածելու, թե իսկապես ինչ եք ուզում։
Անցած ժամանակը հետ չեք բերի։ Բայց կարող եք այսօրվանից դադարել այն վատնել այնպիսի բաների վրա, որոնք վաղուց այլևս ձեզ երջանկություն չեն պարգևում։
Եվ դրա համար բոլորովին էլ պարտադիր չէ սպասել հաջորդ ծննդյան օրվան։
Գրանցվիր մեր 
