Հոգեբանները պնդում են՝ խելացի մարդկանց մեծ մասն ունի մեկ ընդհանուր խնդիր

Այն, ինչ շատերի համար սովորական, բնազդային վարքագիծ է, բարձր ինտելեկտ ունեցողների համար հաճախ իսկական փորձություն է դառնում:

Չնայած ակնհայտ առավելություններին՝ սուր միտքը կարող է նաև լրջորեն բարդացնել մարդու կյանքը: Ըստ Yourtango պարբերականի՝ մասնագետները հատկապես առանձնացնում են սոցիալական մեկուսացման զգացումն ու անձնական հարաբերություններ կառուցելու դժվարությունը:

Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:

Ինչո՞ւ է բարձր ինտելեկտը երբեմն խանգարում

Բարձր IQ-ն ինքնին դեռ հաջողության կամ երջանիկ կյանքի գրավական չէ: Որոշ փորձագետներ անգամ վստահեցնում են, որ չափազանց զարգացած ինտելեկտը երբեմն խոչընդոտում է հասարակությանն արագ ինտեգրվելուն:

Կլինիկական հոգեբան Անժելիկա Շիլսի խոսքով՝ միջին վիճակագրական մարդու IQ-ն մոտ 100 է: Նրանք, ում մենք սովորաբար խելացի ենք համարում (օրինակ՝ բժիշկները կամ իրավաբանները), ունեն առավելագույնը 120 IQ և իրականում շատ չեն տարբերվում մյուսներից: Սակայն պատկերը բոլորովին այլ է, երբ ցուցանիշը հատում է 120-ի սահմանը:

Այս մարդիկ առօրյա կյանքում հաճախ բախվում են ինտելեկտուալ խթանման և ոգեշնչման պակասի հետ, ինչն անմիջականորեն հարվածում է նրանց հոգեկան առողջությանը:

«Բարձր ինտելեկտ ունեցող մարդկանց զգալի մասը բախվում է դեպրեսիայի, հակված է վնասակար սովորությունների կամ դժվարանում է զուգընկեր գտնել»,- նշում է Շիլսը:

Ըստ նրա՝ այսպիսի մարդիկ հաճախ իրենց օտարված են զգում և շրջապատի կողմից չհասկացված:

Էմոցիոնալ կապի պահանջն ու թաքնված վտանգները

Հոգեթերապևտ Իմի Լոն հավելում է, որ սուր միտք ունեցողներն անընդհատ խորը էմոցիոնալ կապ են փնտրում, սակայն առողջ հարաբերություններ կառուցելը նրանց համար իրական մարտահրավեր է: Մենակ մնալու և մեկուսացման վախից նրանք երբեմն հայտնվում են տոքսիկ հարաբերությունների ծուղակում՝ պարզապես չցանկանալով կորցնել էմոցիոնալ կամ ինտելեկտուալ շփման միակ աղբյուրը:

Բացի այդ, մասնագետները շեշտում են ուղեղի մշտական ծանրաբեռնվածության կենսական կարևորությունը: Հետազոտությունները վկայում են, որ ուղեղն ակտիվ աշխատեցնող զբաղմունքները նպաստում են ճանաչողական կարողությունների երկարաժամկետ պահպանմանը: Իսկ դրա բացակայությունը կարող է հանգեցնել ապատիայի, կյանքի նկատմամբ հետաքրքրության կորստի և անգամ վատթարացնել մտավոր ունակությունները:

Կարդացեք նաև՝ Խելացի մարդիկ սովորաբար մի յուրահատուկ զգացողություն են ունենում, որը դժվար է հասկանալ սովորական մարդուն

Վերլուծական եզրահանգում. Բարձր ինտելեկտի պարադոքսն ու սոցիալական վակուումը

Պատմականորեն այս ֆենոմենը վառ արտահայտված է եղել դեռևս Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս» ստեղծագործությունում, սակայն ժամանակակից նեյրոկենսաբանությունը տալիս է շատ ավելի խորը բացատրություն: Բարձր IQ ունեցող մարդկանց ուղեղը հակված է անընդհատ գերվերլուծելու (overthinking) ցանկացած տեղեկատվություն, ինչի արդյունքում անգամ ամենապարզ կենցաղային իրավիճակները վերածվում են բազմաշերտ խնդիրների:

Այստեղ առաջանում է լուրջ հակասություն. զուտ տրամաբանական ինտելեկտն (IQ) առանց զարգացած էմոցիոնալ ինտելեկտի (EQ) դառնում է իսկական սոցիալական թակարդ: Խելացի մարդիկ փորձում են բարդ մարդկային զգացմունքներն ու հարաբերությունները վերծանել տրամաբանության պրիզմայով, ինչը մեծամասամբ հանգեցնում է հիասթափության:

Հասարակության մեջ հաջող ադապտացվելու բանալին ոչ թե սեփական մտավոր նշաձողն արհեստականորեն իջեցնելու կամ շրջապատից փախչելու մեջ է, այլ մարդկանց հետ շփման նոր՝ «էմոցիոնալ լեզու» սովորելու: Սա թույլ կտա պահպանել մտքի սրությունը առօրյա կյանքում՝ չզոհաբերելով ներքին հավասարակշռությունն ու անձնական երջանկությունը: