Թեև 1950-ականներին երեխաների «բակային ազատության» անկում նկատվեց (ինչպես նշում է պրոֆեսոր Փիթեր Գրեյը՝ մեծամասամբ հեռուստատեսության և մեծահասակների կողմից վերահսկվող զբաղմունքների ի հայտ գալու պատճառով), այդ սերնդի ներկայացուցիչները դեռևս ունեին իրենց ինքնուրույնությունը դրսևորելու լայն հնարավորություններ: Դրանք այնպիսի հնարավորություններ էին, որոնք խիստ հակադրվում են ժամանակակից երեխաների իրականությանը: Նրանք ստիպված էին լուծել խնդիրներ, հաղթահարել ձանձրույթը և աջակցել ընտանիքին այնպես, ինչպես այսօրվա սերունդը միշտ չէ, որ առիթ է ունենում:
Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:
Մենակ մնալով ինքնուրույնություն ձեռք բերելուց մինչև ուսուցիչների խիստ կանոններին հարմարվելը՝ առանց անընդհատ հոգեբանական աջակցության պահանջի. այս սերունդը միանշանակ ավելի կոփված է: Իհարկե, մանկությունն ու դաստիարակությունը խիստ անհատական են, սակայն այն մարտահրավերները, որոնց միջով անցել են նրանք, առնվազն ամուր կամք են ձևավորել:
Ահա 11 հստակ առանձնահատկություն, որոնք այս սերնդին դարձնում են անհամեմատ ավելի ուժեղ.
1. Նրանք ի բնե անկախ են
Ընտանիքի համար ինքնուրույն գնումներ կատարելը կամ առանց ծնողի ուղեկցության դպրոց գնալը սովորական երևույթ էր։ Սա ընտրության հարց չէր, այլ պարտականություն, որն արագացնում էր նրանց հասունացումը։ Այս ինքնուրույնությունը վաղ տարիքից ոչ միայն բարձրացնում էր նրանց ինքնագնահատականն ու դիմացկունությունը, այլև պարզապես սովորեցնում էր հոգ տանել սեփական անձի մասին։ Որպես մեծահասակներ՝ նրանք չեն ակնկալում, որ ուրիշները կլուծեն իրենց խնդիրները, քանի որ ամբողջ կյանքում վարժվել են դրանք հաղթահարել ինքնուրույն։
2. Կարողանում են ճիշտ պահին գնահատել ռիսկերը
Քանի որ նրանց կողքին միշտ չէին լինում գերհոգատար ծնողներ, որոնք կկանխեին ամեն մի սխալ, այս սերնդի շատ երեխաներ անձամբ սովորեցին գնահատել վտանգը: Բակում խաղալիս կամ հանձնարարություններով գնալիս՝ նրանք պետք է կարողանային պաշտպանել իրենց: Նույնիսկ փոքր քույրերին ու եղբայրներին խնամելիս արագ որոշում կայացնելը քննադատական մտածողություն էր պահանջում։ Նրանք սեփական փորձով էին սովորում գնահատել աշխարհի ռիսկերն ու կայացնել գրագետ որոշումներ:
3. Աչքի են ընկնում իրական համբերատարությամբ
Համբերատարությունը բարդ հմտություն է, որն այս սերունդն ստիպված էր յուրացնել վաղ տարիքից։ Լիներ դա պատիժ ստանալիս հույզերը զսպելը, թե տանը ծագած խնդիրների լուծումը մեծերի բացակայության պայմաններում. նրանց կողքին չկային ծնողներ, որոնք անմիջապես կշտապեին փարատել նրանց տագնապները։ Ի տարբերություն ժամանակակից «մեղմ» դաստիարակության, որտեղ կենտրոնում երեխայի հույզերն են, այս սերունդը մեծացել է այնպիսի պայմաններում, որտեղ պահանջվում էր տոկունություն և խնդիրների ինքնուրույն հաղթահարում:
4. Արդարացումներ չեն փնտրում պատասխանատվությունից խուսափելու համար
Տնային գործեր անելը, ընտանիքին աջակցելը կամ փոքրերին խնամելը պարտադիր էին։ Նրանք այլ ելք չունեին, քան դառնալ պատասխանատու անհատներ։ Ընտանիքում պահանջվում էր միայն գործողություն և հաշվետվողականություն, իսկ արդարացումներն ընդունելի չէին։ Հոգեբանները հաճախ են նշում, որ արդարացումները վնասում են վստահությանն ու արժեզրկում դիմացինի զգացմունքները, և այս սերունդը դա շատ լավ գիտակցում է իր ամուր աշխատանքային և մարդկային էթիկայի շնորհիվ:
5. Ունեն վառ երևակայություն և նորարար միտք
Այն ժամանակ չկային ժամանակակից էկրաններ՝ ուշադրությունը գրավելու համար, ուստի երեխաները ստիպված էին ինքնուրույն հաղթահարել ձանձրույթը։ Նրանք չեն խուսափում լռությունից կամ մենակությունից, քանի որ մանկության մեծ մասն անցկացրել են նոր զբաղմունքներ գտնելով։ Այսօրվա նրանց նորարար և պրակտիկ մտածելակերպի գաղտնիքներից մեկը հենց այդ պարապ ժամանակն արդյունավետ և ստեղծագործաբար լցնելու ունակությունն է:
Տես նաև՝ 20 վերջին լուսանկար. ինչպիսի տեսք ուներ այն, ինչը մենք այլևս չենք տեսնի
6. Լիարժեք պատասխանատու են իրենց արարքների համար
Անկախությունն ու վաղ տարիքից ստանձնած պարտականությունները նրանց իսկապես կոփել են։ Նրանք չէին սովորել դժվար պահերին ակնկալել անընդհատ ուղղորդում կամ մխիթարություն, փոխարենը՝ ապավինում էին իրենք իրենց։ Որպես մեծահասակներ՝ նրանք չեն խուսափում բարդություններից և պատասխանատվությունից զուտ հանուն սեփական հարմարավետության պահպանման:
7. Չափազանց պրակտիկ են և կոմպետենտ
Մեծանալով «նորը գնելու փոխարեն՝ վերանորոգիր հինը» սկզբունքով և գրեթե չունենալով տեխնոլոգիական հուշումներ՝ նրանք աչքի են ընկնում իրենց գործնական հմտություններով: Ընտանիքին կենցաղում օգնելուց մինչև շոշափելի հմտությունների յուրացում. այս սերունդն անհամեմատ ավելի պրակտիկ է և ունակ է լուծել առօրյա ցանկացած խնդիր:
8. Կարողանում են դրսևորել զսպվածություն և սպասել
Ժամանակակից տեխնոլոգիաների դարաշրջանում երեխաներն ընտելանում են արագ հարմարավետությանը և ակնթարթային բավարարվածությանը։ Ի հակադրություն սրա՝ 1950-ականների սերունդը գիտի զսպել ցանկությունները և համբերել։ Նրանք չեն պահանջում, որ իրենց նպատակներն իրականանան անմիջապես, կարողանում են հետևել ռեժիմին և խուսափել ավելորդ ծախսերից:
9. Իրականում շատ շփվող են և ընկերասեր
Այդ տարիներին երեխաներն իրենք էին բակում ընկերներ գտնում, հարթում վեճերն ու կազմակերպում իրենց ժամանցը։ Կենդանի շփումը ոչ թե ընտրություն էր, այլ անհրաժեշտություն։ Նման սոցիալական կապերը մարդկանց իսկապես ավելի երջանիկ են դարձնում և տալիս են պատկանելիության զգացում, ինչի շնորհիվ այս սերնդի ներկայացուցիչներն ավելի հեշտությամբ են ձևավորում ամուր համայնքներ:
10. Ուշադիր են զրուցակցի հանդեպ և ապրում են ներկայով
Զերծ մնալով ժամանակակից սարքերից բխող ուշադրության շեղումներից՝ այս մարդիկ սովորել են կենտրոնանալ և գնահատել ներկա պահը։ Զրույցի ընթացքում նրանք լսում են դիմացինին, պահպանում աչքի կոնտակտը և հարգանք ցուցաբերում: Ակտիվ լսելու և ներկան վայելելու կարողությունը դրականորեն է անդրադառնում նրանց հարաբերությունների և առօրյայի վրա:
11. Արժևորում են անձնական տարածքն ու գաղտնիությունը
Սկսած նրանից, որ ընտանիքում շատ թեմաներ տաբու էին համարվում, վերջացրած սոցիալական ցանցերի բացակայությամբ՝ այս սերունդը սովորել է պաշտպանել իր անձնական կյանքը։ Նրանց պետք չէ շրջապատի անընդհատ հավանությունը, քանի որ իրենց արժեհամակարգը ձևավորել են սեփական տարածքում։ Այս հատկանիշն օգնում է պահպանել հուզական հավասարակշռություն և ներքին հանգստություն:
Գրանցվիր մեր 
