Պյութագորասի «լռության ուխտը». ինչու՞ է շատախոսությունը խլում ձեր հաջողությունն ու էներգիան

Այսօր մենք ապրում ենք մի ժամանակաշրջանում, երբ լռությունն ընկալվում է որպես թուլություն կամ սոցիալական անկարողություն, իսկ սեփական կյանքի ամեն մի մանրուքը հանրայնացնելը դարձել է նորմ։ Սակայն հանճարեղ Պյութագորասը դեռ 2500 տարի առաջ գիտեր մի գաղտնիք, որը ժամանակակից մարդը հուսահատորեն մոռացել է։

Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:

Պյութագորասի դպրոց ընդունվել ցանկացողների առջև դրվում էր մի պայման, որն այսօր անհնարին կթվար՝ հինգ տարի շարունակ լռել։ Սա ոչ թե պատիժ էր, այլ հոգու զտման ու ներքին ուժի կուտակման գործիք։ Հին հույն իմաստունը պնդում էր. «Կա՛մ լռիր, կա՛մ ասա մի բան, որն ավելի արժեքավոր է, քան լռությունը»։

«Ծակ կժի» սինդրոմը

Պատկերացրեք ձեր ներքին էներգիան որպես մի կուժ, որը լցված է կենսական ջրով։ Յուրաքանչյուր դատարկ զրույց, ամեն մի բամբասանք կամ անիմաստ բողոք այդ կժի վրա բացված մի նոր անցք է։ Օրվա վերջում դուք ձեզ հոգնած ու դատարկված եք զգում ոչ թե այն պատճառով, որ շատ եք աշխատել, այլ որովհետև ձեր էներգիան պարզապես հոսել-գնացել է անպետք բառերի միջով։

Պյութագորասը սովորեցնում էր, որ խոսելիս մենք էներգիա ենք վատնում, իսկ լռելիս՝ կուտակում։ Հաջողակ մարդիկ ենթագիտակցորեն զգում են սա․ նրանք երբեք չեն խոսում իրենց ծրագրերի մասին, քանի դեռ դրանք չեն իրականացրել։

Ինչու՞ է վտանգավոր խոսել երազանքների մասին

Ժամանակակից նեյրոկենսաբանությունը հաստատում է Պյութագորասի տեսությունը։ Հենց որ սկսում եք պատմել ձեր նպատակների մասին, ուղեղն անմիջապես ստանում է դոֆամինի իր բաժինը՝ կարծես դուք արդեն հասել եք դրանց։ Արդյունքում՝ իրական գործողությունների համար անհրաժեշտ «վառելիքը» սպառվում է։ Դուք ստանում եք խոսքից ծնված հաճույքը և դադարում եք ձգտել իրական արդյունքի։

Կարդացեք նաև՝ Ինչու ոչ մեկին չի կարելի պատմել սեփական հիվանդությունների մասին. իմաստուն խորհուրդներ Հիպոկրատից

Լռությունը որպես վահան

Լռությունը նաև պաշտպանական մեխանիզմ է։ Պատմելով ձեր առողջական խնդիրների, անձնական կյանքի կամ ֆինանսների մասին՝ դուք դառնում եք խոցելի։ Դուք թույլ եք տալիս ուրիշների էներգետիկային՝ նախանձին, քննադատությանը կամ նույնիսկ ավելորդ կարեկցանքին, ներխուժել ձեր անձնական տարածք։ Իմաստունը լռում է ոչ թե այն պատճառով, որ ասելիք չունի, այլ որովհետև գիտի՝ իր լռությունն իր ամենահզոր զենքն է։

Ինչպե՞ս կիրառել սա այսօր

Փորձեք մի փոքրիկ գիտափորձ. վաղը, ամբողջ օրվա ընթացքում, ոչ ոքի մի՛ պատմեք ձեր ծրագրերի մասին, մի՛ բողոքեք եղանակից ու առողջությունից և մի՛ ներքաշվեք բամբասանքների մեջ։ Դուք կզարմանաք, թե որքան ավելի շատ էներգիա կունենաք երեկոյան, և որքան ավելի սուր կդառնա ձեր միտքը։

Հիշե՛ք. ձեր լռությունը ձեր ոսկին է։