Երբ մենք կորցնում ենք սերը, մեր ուղեղն ու մարմինը արձագանքում են այնպես, կարծես բախվել ենք իրական վտանգի, քանի որ էմոցիոնալ կապվածությունը խորապես արմատավորված է մեր կենսաբանության մեջ։ Ստորև ներկայացված է, թե ինչ կարող է կատարվել ձեզ հետ այդ ընթացքում, և թե ինչու են այդ ռեակցիաներն այդքան բնական։
Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:
1. Դուք կասկածի տակ եք դնում ամեն ինչ
Երբ սիրտը կոտրված է, դուք ասես աշխարհին նայում եք կասկածների ֆիլտրի միջով։ «Գուցե ես կարող էի այլ կե՞րպ վարվել», «Իսկ եթե ես մի քայլ նահանջեի՞»․ այս մտքերը անընդհատ պտտվում են գլխում։
Սա նորմալ հոգեկան արձագանք է․ ուղեղը փորձում է իմաստ գտնել կորստի մեջ՝ ձգտելով վերականգնել վերահսկողության զգացումը։ Բայց կարևոր է հիշել՝ դուք արել եք այն ամենը, ինչ կարող էիք, և այժմ ժամանակն է հոգ տանել ձեր մասին, այլ ոչ թե տանջել ձեզ անցյալի համար։
2. Դուք զգում եք իրական ցավ
Ցավ կրծքավանդակում, սեղմոց կրծքում, գնդիկ կոկորդում․ սա երևակայություն չէ։ Էմոցիոնալ ցավը ակտիվացնում է ուղեղի նույն հատվածները, ինչ ֆիզիկականը, այդ իսկ պատճառով սիրտն իսկապես «ցավում է», իսկ մարմինն արձագանքում է այնպես, ինչպես վնասվածքի դեպքում։ Սա նշան է, որ ձեր զգացմունքները խորն են, և որ դուք ապրում եք կարևոր էմոցիոնալ փորձառություն։
3. Ձեզ մոտ կարող են ջղաձգումներ սկսվել
Մարմնի մկանները արձագանքում են սթրեսին և էմոցիաներին։ Մարմինը դառնում է ավելի լարված, հնարավոր են սպազմներ, ծակծկոցներ կամ ջղաձգումներ։ Սա կուտակված լարվածության դուրսբերման բնական եղանակ է, մարմնի ազդանշան այն մասին, որ նրան անհրաժեշտ է խնամք, հանգիստ և մկանների թեթև ձգումներ։
4. Դուք խոցելի եք դառնում հիվանդությունների նկատմամբ
Ուժեղ սթրեսն ու հոգեկան ցավը ճնշում են իմունային համակարգը՝ օրգանիզմը դարձնելով ավելի խոցելի վիրուսների, մրսածության և ինֆեկցիաների նկատմամբ։ Այս շրջանում կարևոր է հետևել սննդակարգին, խմել բավարար քանակությամբ ջուր և գտնել էներգիայի վերականգնման մեղմ եղանակներ՝ զբոսանքներ, տաք լոգանքներ, մեդիտացիաներ։
5. Հնարավոր է մազաթափություն
Սթրեսը գործարկում է հորմոնալ փոփոխություններ, որոնք ազդում են մազերի աճի վրա։ Հանկարծակի մազաթափությունը կարող է վախեցնել, բայց դա օրգանիզմի բնական արձագանքն է էմոցիոնալ ծանրաբեռնվածությանը։ Լսեք ձեր մարմնին, խնամեք ձեզ և մի մեղադրեք ապրումների հետևանքների համար։
6. Կենսաբանական ռիթմերի խանգարում
Էմոցիաներն ու սթրեսը խախտում են հորմոնալ և դաշտանային ցիկլերը, ազդում քնի և ախորժակի վրա։ Այն ամենը, ինչը «սխալ» է թվում ձեր մարմնում, իրականում նշան է, որ այն ապրում է ուժեղ հոգեկան ցավ։ Թույլ տվեք ինքներդ ձեզ լինել մեղմ ձեր հանդեպ՝ առանց ճնշման։
7. Էմոցիոնալ կախվածության համախտանիշ
Երբ դուք սովոր եք կյանքը կիսել մարդու հետ, բաժանումը ընկալվում է որպես կապվածության սովորական քիմիայի դադարեցում։ Սերոտոնինի և օքսիտոցինի մակարդակը ընկնում է, և մարմինը բառացիորեն «կարոտում է» նախկին մերձավորությունը։ Սա նորմալ է․ ժամանակը և ինքնախնամքը աստիճանաբար կվերականգնեն ներքին հավասարակշռությունը։
8. Միայնություն՝ նույնիսկ մարդկանց շրջապատում
Դուք կարող եք դատարկություն զգալ նույնիսկ ընկերախմբում գտնվելիս։ Էմոցիոնալ ռեզոնանսի կորուստը ստեղծում է ամբողջականության պակասի զգացում։ Ձեր մարմնին և ուղեղին անհրաժեշտ է նոր «հենման կետ», այդ իսկ պատճառով տխրությունն ու միայնությունն այդքան սուր են արտահայտվում։
9. Բարձր սթրես
Ուժեղ էմոցիոնալ ցավը բարձրացնում է կորտիզոլի մակարդակը, ինչն ազդում է ճնշման, մկանային լարվածության և էներգիայի մակարդակի վրա։ Դուք ձեզ զգում եք հնարավորությունների սահմանագծին․ սա օրգանիզմի բնական արձագանքն է ներքին հավասարակշռությանը սպառնացող վտանգին։
Կարդացեք նաև՝ 9 օգտակար բան, որ ինձ սովորեցրել է կոտրված սիրտը
10. Ախորժակի փոփոխություն
Ոմանց մոտ ախորժակը կորում է, ոմանց մոտ՝ ուժեղանում։ Սա սթրեսի հորմոնների և էմոցիոնալ լարվածության ազդեցության դրսևորումն է մարսողական համակարգի վրա։ Լսեք ձեր մարմնին և հոգ տարեք նրա մասին՝ ընտրելով թեթև և սննդարար մթերքներ։
11. Դեպրեսիվ վիճակներ
Անելանելիության զգացումը, ապատիան և թախիծը կորստին հարմարվելու ուղեղի մեխանիզմն են։ Կարևոր է ոչ թե ճնշել էմոցիաները, այլ թույլ տալ ձեզ ապրել դրանք, իսկ անհրաժեշտության դեպքում՝ դիմել հարազատների կամ մասնագետների աջակցությանը։
12. Ամեն ինչ անիրական է թվում
Աշխարհը կարող է օտար թվալ, իսկ իրադարձությունները՝ ասես կատարվում են ոչ ձեզ հետ։ Դիսոցիացիան հոգեկանի պաշտպանական միջոցն է չափազանց ուժեղ սթրեսից՝ թույլ տալով հաղթահարել կորուստը քայլ առ քայլ։
13. Հակասական մտքեր
Ներքին երկխոսությունը դառնում է քաոսային։ Անցյալը վերադարձնելու ցանկությունը միախառնվում է անցյալը փոխելու անհնարինության գիտակցման հետ։ Սա բանականության և զգացմունքների բախման դրսևորում է, որը պահանջում է համբերություն և ինքնագիտակցում։
14. Սիրտն ավելի դանդաղ կամ արագ է բաբախում
Ցավն ու սթրեսը ազդում են սիրտ-անոթային համակարգի վրա։ Երբեմն սիրտը թվում է «ծանր», երբեմն այն բաբախում է ավելի հաճախ։ Սա ապրած էմոցիոնալ տրավմայի խորության արտացոլումն է, ուստի կարևոր է լսել ինքներդ ձեզ և հոգ տանել առողջության մասին։
15. Բարձր զգայունություն
Դուք դառնում եք ասես «բաց ալեհավաք» ցանկացած արտաքին ազդանշանի համար։ Ամենափոքր գրգռիչներն անգամ բուռն արձագանք են առաջացնում։ Սա արտացոլում է այն, որ էմոցիոնալ համակարգը սպառված է, իսկ նյարդային համակարգը հավասարակշռություն է փնտրում։
16. Մենակ մնալու ցանկություն
Երբեմն հարկավոր է մեկուսանալ՝ օրգանիզմին և հոգուն վերականգնվելու համար տարածք տալու նպատակով։ Սա ոչ թե ինքնամեկուսացում է, այլ ինքնաաջակցման և ներքին վերալիցքավորման բնական գործընթաց։
17. Իմունիտետի թուլացում
Վերը նկարագրված բոլոր գործոնները միասին օրգանիզմը դարձնում են խոցելի։ Սթրեսը, անքնությունը, վատ սնունդը և էմոցիոնալ ծանրաբեռնվածությունը թուլացնում են պաշտպանիչ գործառույթները՝ մեծացնելով հիվանդությունների ռիսկը։ Սա բնական ռեակցիա է․ մարմինը ռեսուրսները ծախսում է էմոցիոնալ վերականգնման վրա։
Գրանցվիր մեր 
