Ծանոթությունների ժամանակակից հավելվածները տպավորություն են ստեղծում, թե զուգընկեր գտնելու հնարավորություններն անսահման են։ Սակայն իրականում զուգընկեր գտնելը և մտերիմ հարաբերություններ հաստատելը հաճախ այնքան էլ հեշտ չէ։ Հոգեբույժ Մարին Կոլոմբելի խոսքով՝ մարդու կյանքում կա երկու տարիքային շրջան՝ 30 և 50 տարեկանը, երբ անձնական կյանքը դասավորելը հատկապես դժվար է դառնում։ Պատճառները կապված են ինչպես ներքին ապրումների, այնպես էլ հասարակության սպասելիքների հետ։ Այս մասին գրում է Doctissimo պարբերականը։
Հետաքրքիր է, որ ծանոթանալու հնարավորությունների պակաս, կարծես թե, չկա։ Ֆրանսիական Ifop հետազոտական ինստիտուտի տվյալներով՝ ծանոթությունների կայքերից օգտվողների 57%-ը առցանց շփումից անցնում է իրական հանդիպումների։ Բայց նույնիսկ այդ դեպքում շատերին չի հաջողվում կայուն ու մտերիմ հարաբերություններ կառուցել։
30 տարեկանի ճգնաժամը
30 տարեկանից հետո շատերը սկսում են անհանգստանալ, որ իրենց կյանքն այնպես չի դասավորվել, ինչպես պատկերացնում էին։ Թվում է՝ հասակակիցներն արդեն ընտանիք են կազմել, երեխաներ ունեն, իսկ իրենք ինչ-որ բանից հետ են մնացել։
«30 տարեկանից հետո մարդը կարող է ավելի ուժեղ զգալ ընտանիքի ճնշումը կամ երեխա ունենալու ցանկությունը։ Դա նրան ստիպում է կրկին լրջորեն մտածել զուգընկեր գտնելու մասին»։
— Մարին Կոլոմբել, հոգեբույժ
Այս ամենի հետևանքով նոր ծանոթություններն այլևս նախկինի պես թեթև ու անկաշկանդ չեն լինում։ Յուրաքանչյուր հանդիպում չափազանց մեծ նշանակություն է ստանում։ Մարդը սկսում է անհանգստանալ՝ արդյոք այս անգամ կհաջողվի՞ լուրջ հարաբերություններ կառուցել, թե՞ դարձյալ ոչինչ չի ստացվի։
Մինչդեռ ծանոթանալու հնարավորություններ իրականում կան։ Ifop-ի տվյալներով՝ ծանոթությունների հավելվածներում գրանցված 30 տարեկանից բարձր կանանց 80%-ը առնվազն մեկ ժամադրության է գնացել։ Այսինքն՝ հիմնական խնդիրը ոչ թե ծանոթանալու հնարավորությունների պակասն է, այլ այն լարվածությունը, որն առաջանում է ամեն հանդիպումից որոշակի արդյունք ակնկալելու պատճառով։
50 տարեկանը՝ ամեն ինչ նորից սկսելու ժամանակը
50 տարեկանից հետո զուգընկեր գտնելը հաճախ նշանակում է անձնական կյանքը գրեթե զրոյից սկսել։ Այս տարիքում մարդիկ կարող են հայտնվել բոլորովին նոր իրավիճակում՝ ամուսնալուծվել, կորցնել ամուսնուն կամ կնոջը, կամ մնալ միայնակ, երբ արդեն չափահաս երեխաները հեռանում են ծնողական տնից։
«50 տարեկանից հետո մարդիկ բախվում են կյանքի տարբեր փոփոխությունների՝ ամուսնալուծության, կողակցի կորստի կամ երեխաների՝ տնից հեռանալու հետ։ Մենակ մնալու վախը, ծերանալու հետ կապված անհանգստությունն ու շփման հնարավորությունների նվազումը կարող են ստիպել նորովի մտածել զուգընկեր ունենալու անհրաժեշտության մասին»։
— Մարին Կոլոմբել, հոգեբույժ
Հատկապես դժվար է նրանց համար, ովքեր կորցրել են սիրելի մարդուն։ Նոր հարաբերություններ սկսելու ցանկություն կարող է լինել, բայց մարդը հոգեպես դեռ պատրաստ չլինի դրան։ Խնդիրն այս դեպքում ոչ թե ծանոթանալու հնարավորությունների բացակայությունն է, այլ այն, որ դժվար է կրկին վստահել մեկին և թույլ տալ, որ նա մտերիմ դառնա։
«Մարդու համար, ով կորցրել է երկար տարիների իր զուգընկերոջը, այդ կորստի ցավը հաղթահարելը բարդ ու երկարատև գործընթաց է։ Նա կարող է մեղքի զգացում ունենալ՝ մտածելով, թե նոր հարաբերություններ սկսելով կարծես փոխարինում է մահացած ամուսնուն կամ կնոջը։ Այդ զգացումը հաճախ խանգարում է նորից սիրելուն»։
— Մարին Կոլոմբել, հոգեբույժ
Ֆրանսիայի Drees վիճակագրական ծառայության տվյալները ցույց են տալիս, որ տղամարդիկ և կանայք տարբեր կերպ են վերադառնում անձնական կյանքին կողակցի կորստից հետո։ Կնոջ մահից հինգ տարի անց այրիացած տղամարդկանց կեսից ավելին արդեն նոր զուգընկեր ունի և ապրում է նրա հետ։ Իսկ այրիացած կանանցից նույն ժամանակահատվածում նոր հարաբերություններ է հաստատում միայն յուրաքանչյուր հինգերորդը։ Այս տվյալները ցույց են տալիս, որ կանանց համար այդ քայլին գնալը հաճախ ավելի երկար ժամանակ է պահանջում և հոգեբանորեն ավելի դժվար է լինում։
Ի՞նչն է ընդհանուր 30 և 50 տարեկանների խնդիրների միջև
Թե՛ 30, թե՛ 50 տարեկանում մարդկանց հաճախ անհանգստացնում է նույն բանը՝ սեփական կյանքը չի համապատասխանում այն պատկերացումներին, որոնք հասարակությունը համարում է ընդունված։ Մարդը սկսում է իրեն համեմատել ուրիշների հետ և մտածել, թե ինչ-որ բան չի հասցրել կամ բաց է թողել։
Իրավիճակն ավելի է բարդացնում այն, որ ֆիլմերում, գովազդներում և լրատվամիջոցներում սերը հիմնականում կապվում է երիտասարդության հետ։ Իսկ ավելի հասուն տարիքում սկսվող սիրային պատմությունների մասին շատ ավելի քիչ է խոսվում։
«Լրատվամիջոցները հիմնականում երիտասարդներին են ներկայացնում՝ շատ քիչ ցույց տալով, որ 50 տարեկանից հետո նույնպես հնարավոր է երջանիկ սեր գտնել»։
— Մարին Կոլոմբել, հոգեբույժ
Երբ սիրո մասին պատմություններում գրեթե միշտ տեսնում ենք մինչև 35 տարեկան մարդկանց, ակամայից տպավորություն է ստեղծվում, թե ավելի ուշ արդեն ուշ է նոր հարաբերություններ սկսելու համար։
Սակայն դա ընդամենը սխալ պատկերացում է։ Հոգեբույժի խոսքով՝ այս դժվարությունները հաղթահարելու համար կարևոր է հրաժարվել տարիքային խիստ սահմանափակումներից և ընդունել, որ կյանքը միշտ չէ, որ ընթանում է նախապես պատկերացրած սցենարով։
Գրանցվիր մեր 
