Ամենասիրող հայրերը միշտ չէ, որ ամենաշատն են խոսում իրենց սիրո մասին։ Երբեմն նրանց վերաբերմունքը երևում է ամենափոքր առօրյա մանրուքներում՝ երեխայի կողքին լինելուց մինչև այն պահը, երբ պետք է պարզապես լսել ու հասկանալ նրան։
Կան տղամարդիկ, որոնց հայրությունը պարզապես փոխում է։ Երբեմն՝ այնքան, որ նրանց մեջ բացահայտվում են բնավորության այնպիսի գծեր, որոնք նախկինում գրեթե ոչ ոք չէր նկատել։
Մինչ երեխայի ծնունդը նրանք կարող են զուսպ լինել, խիստ կամ նույնիսկ մի փոքր փակ։ Բայց բավական է նրանց կյանքում հայտնվի մեկը, ով փոքրիկ ձեռքերով փաթաթվում է պարանոցին ու ասում «պա՛պ», և ամեն ինչ փոխվում է։ Նրանց մեջ արթնանում է մի անսահման քնքուշ ու հոգատար կողմ, որի մասին երբեմն նույնիսկ ամենամտերիմ մարդիկ չէին կասկածում։
Նրանք հանկարծ սկսում են հիշել ամեն մանրուք՝ երեխան ինչ է սիրում խմել, որ խաղալիքով է քնում, ինչից է վախենում, որ երգն է ուզում լսել մեքենայում։ Կարող են հոգնած տուն գալ, բայց միևնույն է նստել հատակին ու երեխայի հետ կոնստրուկտոր հավաքել։ Կարող են ուրիշների հետ խիստ լինել, բայց երեխայի մեկ արցունքից անմիջապես փափկել։
Իհարկե, մարդու անունը չի որոշում, թե նա ինչպիսի հայր կլինի։ Այստեղ շատ ավելի կարևոր են բնավորությունը, դաստիարակությունը, արժեքներն ու կյանքի փորձը։ Բայց կան հայկական անուններ, որոնք մեր պատկերացումներում վաղուց կապվում են ուժեղ, պատասխանատու, նվիրված ու ընտանիքասեր տղամարդու կերպարի հետ։
Եվ այս երեք անունների դեպքում այդ կերպարը հատկապես հետաքրքիր է ստացվում։
3. Տիգրան — հայրը, որի կողքին երեխան իրեն պաշտպանված է զգում
Տիգրանը հաճախ այն տղամարդկանցից է, որոնք իրենց սերը շատ չեն ցուցադրում։
Նա կարող է օրը տասն անգամ չասել՝ «Ես քեզ սիրում եմ», բայց հաստատ կհարցնի՝ երեխան տաք հագնվա՞ծ է, ժամանակին կգնա նրան վերցնելու և կփորձի լուծել խնդիրը՝ մինչև այն իսկական խնդիր կդառնա։
Տիգրանի դեպքում սերը շատ հաճախ երևում է ոչ թե խոսքերից, այլ արարքներից։
Երբ Տիգրանը հայր է դառնում, նրա մեջ ավելի է ուժեղանում ընտանիքը պաշտպանելու ցանկությունը։ Երեխան նրա համար պարզապես ընտանիքի անդամ չէ։ Նա այն փոքրիկ մարդն է, որի հանգստությունն ու անվտանգությունը Տիգրանը շատ լուրջ է ընդունում՝ առանց դրա մասին մեծ-մեծ խոսելու։
Բայց ամենահետաքրքիրն այն է, թե ինչպես է փոխվում արտաքինից այդքան լուրջ ու զուսպ տղամարդը, երբ մնում է երեխայի հետ։
Նա կարող է ամենատարօրինակ ձայներով հեքիաթ կարդալ, հերոսներ խաղալ, նույն պատմությունը տասն անգամ պատմել ու համբերությամբ պատասխանել անվերջ «ինչո՞ւ»-ներին։
Եվ եթե ուրիշների մոտ Տիգրանը շարունակում է մնալ նույն լուրջ ու զուսպ մարդը, երեխան շատ լավ գիտի նրա փոքրիկ «գաղտնիքը»։
Հայրիկը իրականում շատ փափուկ սիրտ ունի։
Տիգրանի երեխայի համար ամենակարևոր զգացողություններից մեկը հենց սա է․
«Ինչ էլ պատահի՝ ես մենակ չեմ»։
2. Դավիթ — հայրը, որը երեխայի համար նաև լավագույն ընկեր է դառնում
Դավիթների ուժը մի փոքր ուրիշ տեղում է։
Նրանք հաճախ կարողանում են երեխայի հետ խոսել ոչ թե վերևից՝ որպես ամեն ինչ իմացող ու որոշող մեծահասակ, այլ հավասարի պես։ Լսել, հասկանալ, չշտապել դատել և, երբ պետք է, երեխայի հետ միասին մի փոքր երեխա դառնալ։
Դավիթը կարող է կեսգիշերին նստել ու լսել դեռահաս երեխայի երկար պատմությունը, նույնիսկ եթե առավոտյան շատ շուտ պետք է արթնանա։ Նա չի ծիծաղի այն խնդրի վրա, որը մեծահասակի աչքով կարող է մանրուք թվալ, որովհետև հասկանում է՝ երեխայի համար հենց այդ պահին դա կարող է շատ կարևոր լինել։
Սա էլ հենց Դավիթ հայրիկի ամենաուժեղ կողմերից մեկն է։
Նա չի ուզում պարզապես մեծացնել երեխա, որը ենթարկվում է իրեն։ Նրա համար շատ ավելի կարևոր է, որ երեխան վստահի իրեն։
Դավիթ հայրիկների ընտանիքներում հաճախ շատ են կատակները, երկար զրույցները, միասին ինչ-որ տեղ գնալը, ֆիլմեր դիտելը, սպորտով զբաղվելը և փոքրիկ ընտանեկան ավանդույթները։ Դրանք սովորական բաներ են թվում, մինչև տարիներ անց հասկանում ես, թե իրականում որքան կարևոր էին։
Եվ մեծանալով՝ երեխան հաճախ հիշում է ոչ այնքան այն խաղալիքները, որոնք հայրն իրեն գնել էր, որքան բոլորովին ուրիշ մի բան։
Այն զգացողությունը, որ հայրիկի հետ հնարավոր էր գրեթե ամեն ինչի մասին խոսել։
Երբ կյանքը բարդանում է, Դավիթը հաճախ դառնում է հենց այն մարդկանցից մեկը, ում երեխան առաջինը կցանկանա զանգահարել։
Ոչ այն պատճառով, որ հայրիկը պարտադիր բոլոր հարցերի պատասխաններն ունի։
Այլ որովհետև նա իսկապես լսում է մինչև վերջ։
1. Արամ — այն հայրը, որի համար ընտանիքը դառնում է ամբողջ աշխարհը
Իսկ առաջին տեղում մի անուն է, որն անգամ հնչողությամբ ուժեղ, հանգիստ ու հարազատ է թվում։
Արամ։
Արամ անունով տղամարդիկ հաճախ իրենց զգացմունքների մասին շատ չեն խոսում։ Նրանք կարող են խորությամբ ապրել ամեն բան, բայց միշտ չէ, որ հեշտությամբ ցույց են տալիս դա շրջապատին։
Սակայն հայր դառնալուց հետո նրանց մեջ կարծես ինչ-որ բան փոխվում է։
Երեխան դառնում է հենց այն մարդը, որի առաջ նրանք այլևս չեն փորձում թաքցնել իրենց ամենաքնքուշ կողմը։
Արամը կարող է երկար նայել քնած երեխային։ Կարող է մի քանի անգամ ստուգել՝ վերմակը վրան է, ամեն ինչ կարգին է։ Կարող է ծանր աշխատանքային օրվանից հետո հոգնած ու լուռ տուն մտնել, բայց բավական է լսի երեխայի ուրախ «պա՛պ»-ը, որ դեմքն անմիջապես փոխվի։
Այդ մի քանի րոպեին մնացած ամեն ինչ կարծես երկրորդ պլան է մղվում։
Արամ հայրիկների հոգատարությունն առավել հաճախ երևում է հենց մանրուքներում։
Նա կարող է հիշել մի բան, որը երեխան ամիսներ առաջ պարզապես խոսքի մեջ էր ասել։
Նա աշխատում է բաց չթողնել երեխայի համար կարևոր պահերը։
Նա կարող է անհանգստանալ՝ այդ մասին ոչ մեկին ոչինչ չասելով։
Իսկ եթե երեխան դժվարության մեջ է հայտնվել, Արամի առաջին արձագանքը սովորաբար շատ պարզ է․
«Ասա՝ ինչ է պետք անել»։
Բայց Արամ հայրիկի ամենագեղեցիկ կողմը միայն պաշտպանելը չէ։
Նրա համար հայր լինելը նաև նշանակում է երեխային սովորեցնել ինքնուրույն կանգնել ոտքի վրա։
Նա ուզում է, որ երեխան չվախենա սխալվելուց, կարողանա ընկնել ու նորից վեր կենալ, իր որոշումներն ընդունել ու իր ճանապարհով գնալ։ Բայց այդ ամենի հետ մեկտեղ երեխան պետք է հաստատ իմանա մի բան։
Տուն վերադառնալու տեղ միշտ կա։
Ու գուցե հենց սա է իսկապես հոգատար հայրերի ամենակարևոր հատկանիշներից մեկը։
Նրանք չեն փորձում երեխայի փոխարեն ապրել նրա կյանքը։ Նրանք պարզապես այնքան սեր ու ապահովություն են տալիս, որ երեխան համարձակվում է ապրել սեփական կյանքը։
Իսկ եթե Ձեր հայրիկի, ամուսնու կամ որդու անունն այստեղ կա…
Հնարավոր է՝ այս տողերը կարդալիս արդեն ինչ-որ մեկին հիշեցիք։
Մի տղամարդու, որը գուցե շատ չի խոսում իր սիրո մասին, բայց միշտ առաջիններից է հայտնվում, երբ օգնության կարիք կա։ Մարդու, որը շրջապատին կարող է խիստ թվալ, բայց երեխային նայում է բոլորովին ուրիշ աչքերով։
Իսկ եթե Ձեզ հարազատ անունը չկար այս եռյակում, դա, իհարկե, ոչինչ չի նշանակում։
Որովհետև լավ հայրերին իրականում անունը չէ, որ միավորում է։
Նրանց միավորում է շատ ավելի կարևոր մի բան՝ երեխայի կյանքում իսկապես ներկա լինելը։
Իսկ հիմա հետաքրքիր է իմանալ՝ ո՞ր հայկական տղամարդու անունը Դուք կավելացնեիք այս եռյակին։ Գրեք մեր ֆեյսբուքյան էջի կամ տելեգրամի մեկնաբանություններում։
Գրանցվիր մեր 
