Կնճիռներ կարող են լինել ցանկացած կենդանի, արտահայտիչ դեմքի վրա։ Բայց հոգնած քայլվածքը, դանդաղ արձագանքը և ձայնի մեջ եղած թուլությունը շատ ավելի արագ են մատնում տարիքի ազդեցությունը։
Միևնույն ժամանակ կան մարդիկ, որոնք տարիներ շարունակ պահպանում են իրենց առույգությունը։ Նրանք էլ են ունենում ճերմակ մազեր, կնճիռներ և սովորական հոգսեր, բայց նրանց կողքին չի առաջանում այն զգացումը, թե կյանքն արդեն գնում է դեպի անկում։
Սովորաբար այստեղ ոչ մի գաղտնի միջոց չկա։ Ամեն ինչ ավելի պարզ է․ կան սովորություններ, որոնք օգնում են պահել մարմնի ուժը, մտքի ճկունությունն ու կյանքի հանդեպ հետաքրքրությունը։
1. Նրանք քայլում են և չեն սպասում սպորտով զբաղվելու իդեալական պահին
Մարմնի համար ամենահասանելի սովորությունը սովորական քայլքն է։ Ոչ մարաթոն, ոչ ծանր մարզում, ոչ էլ «երկուշաբթիից նոր կյանք»։ Պարզապես դուրս գալ և մի փոքր արագ քայլել։
Շարժումն օգնում է սրտին, մկաններին, հոդերին, քնին և տրամադրությանը։ Այն նաև մարդուն վերադարձնում է սեփական մարմնի բնական զգացողությունը։ Երբ կանոնավոր շարժվում եք, ավելի հեշտ եք վեր կենում, ավելի վստահ եք քայլում, ավելի հանգիստ եք տանում առօրյա ծանրաբեռնվածությունը։ Եվ դա կողքից անմիջապես երևում է։
Սկսելու համար պարտադիր չէ մեծ ծրագիր կազմել։ Կարելի է մեկ կանգառ ոտքով անցնել, աստիճաններով բարձրանալ, ընթրիքից հետո 20 րոպե դուրս գալ զբոսնելու։ Մարմինը շատ արագ հասկանում է, որ իրեն վերջապես նորից սկսել են օգտագործել ըստ նշանակության։
2. Նրանք չեն թողնում, որ ուղեղը լճանա
Ուղեղը արագ է հոգնում միօրինակությունից։ Նույն ճանապարհները, նույն խոսակցությունները, նույն հաղորդումները, նույն նյարդայնացնող թեմաները։ Հարմար է, հանգիստ է, բայց ուղեղի համար՝ չափազանց աղքատ միջավայր։
Այդ պատճառով մարդիկ, որոնք երկար են պահպանում մտքի հստակությունը, սովորաբար շարունակում են ինչ-որ բան սովորել։ Պարտադիր չէ, որ դա լինի շատ լուրջ կամ կարիերայի համար օգտակար բան։ Լեզու, լուսանկարչություն, շախմատ, պար, նոր բաղադրատոմս, այգեգործություն, երաժշտություն, տեխնիկա, գրքեր, սեղանի խաղեր․ այս ամենը ստիպում է ուղեղին աշխատել։
Կարևորն այն է, որ զբաղմունքը չլինի ամբողջությամբ ավտոմատ։ Պետք է հիշել, համեմատել, սխալվել, նորից փորձել։ Քանի դեռ մարդը սովորում է, նա շարունակում է շարժման մեջ մնալ ոչ միայն մարմնով, այլև մտքով։
3. Նրանք միայնությունը սովորություն չեն դարձնում
Տարիների ընթացքում շփման շրջանակը շատ հեշտ է նեղանում։ Սկզբում ժամանակ չկա, հետո ուժ չկա, հետո արդեն անհարմար է զանգել պարզապես այնպես։ Եվ մի պահ մարդը կարող է չնկատել, թե ինչպես է գրեթե մենակ մնացել հեռուստացույցի, հեռախոսի և սեփական մտքերի հետ։
Շփումը ուղեղը պահում է տոնուսի մեջ։ Զրույցի ժամանակ պետք է լսել, հիշել, արձագանքել, բառեր ընտրել, կատակել, վիճել, հարցեր տալ։ Սա կենդանի ծանրաբեռնվածություն է, որը էկրանի ֆոնային աղմուկը չի կարող փոխարինել։
Մեծ շրջապատ պարտադիր չէ։ Բավական է ունենալ մի քանի մարդ, որոնց հետ շփվելուց հետո ավելի թեթև ես զգում, ոչ թե ավելի ծանր։ Զբոսանք, կարճ զանգ, միասին ճաշ, նամակագրություն, ինչ-որ տեղ գնալու ընդհանուր սովորություն․ նման փոքր բաները հաճախ մարդուն ավելի շատ են պահում, քան թվում է առաջին հայացքից։
4. Նրանք կարևորում են քունը, որովհետև անքնությունը շատ արագ խլում է թարմությունը
Վատ քունը գրեթե անմիջապես երևում է։ Դեմքը ծանրանում է, միտքը դանդաղում է, մանրուքները սկսում են նյարդայնացնել, քաղցրի ցանկությունն ավելանում է, իսկ հոգնածությունը զգացվում է արդեն առավոտյան։ Եթե սա կրկնվում է շաբաթներով, մարդը սկսում է ավելի մեծ երևալ պարզապես այն պատճառով, որ օրգանիզմը չի հասցնում վերականգնվել։
Քունը մանրուք չէ, որը կարելի է «երբևէ հետո լրացնել»։ Գիշերը մարմինը վերականգնում է այն, ինչ կորցրել է օրվա ընթացքում։ Միտքն էլ հենց քնի ժամանակ է կարգի գալիս։
Ամենապարզ բաներն են աշխատում․ պառկել մոտավորապես նույն ժամին, մինչև վերջին րոպեն հեռախոսի մեջ չմնալ, երեկոյան սուրճ չխմել, օդափոխել սենյակը, լուրերն ու աշխատանքային խնդիրները անկողին չտանել։ Իսկ եթե մարդը մշտապես արթնանում է ջարդված, բարձր խռմփացնում է կամ ցերեկը ուժասպառ քնում է, ավելի լավ է դա միայն տարիքին չվերագրել։
5. Նրանք այնպես են սնվում, որ ուտելուց հետո ուժ ունենան
Լավ սնվելը չպետք է պատժի նման լինի։ Ոչ ոք չի ուզում ամբողջ կյանքում ապրել չոր հավի կրծքամսով և մեկ տերև աղցանով։ Բայց նորմալ սննդի և այն սննդի միջև, որից հետո միայն պառկել ես ուզում, տարբերությունը հսկայական է։
Լավագույնը աշխատում է պարզ հիմքը․ բանջարեղեն, կանաչեղեն, հատապտուղներ, հացահատիկներ, լոբազգիներ, ձուկ, ձու, ընկույզ, առանց ավելորդ շաքարի թթվակաթնամթերք, որակյալ բուսական յուղեր։ Նման սնունդը երեք օրում հրաշք չի խոստանում, բայց օգնում է, որ էներգիան օրվա ընթացքում ավելի հավասար պահվի։
Միևնույն ժամանակ պետք չէ ամեն պատառը քննության վերածել։ Մեկ դեսերտը ոչինչ չի փչացնի։ Խնդիրները սկսվում են այնտեղ, որտեղ քաղցր ըմպելիքները, թեյի հետ թխվածքաբլիթները, տապակած խորտիկներն ու պատրաստի սնունդը դառնում են ամենօրյա ֆոն։ Օրգանիզմը երկար դիմանում է, բայց հետո, միևնույն է, սկսում է պատասխանել հոգնածությամբ, ծանրության զգացումով և ավելորդ քաշով։
Ի՞նչ է ստացվում վերջում
Մարդիկ, որոնք երկար ժամանակ երիտասարդ են մնում իրենց զգացողությամբ, սովորաբար ոչ մի անհավանական բան չեն անում։ Նրանք պարզապես իրենց չեն թողնում ինքնահոսի։
Նրանք շարժվում են։ Քնում են։ Շփվում են։ Նոր բաներ են սովորում։ Սնվում են այնպես, որ ապրեն, ոչ թե վերականգնվեն յուրաքանչյուր ուտելուց հետո։
Մեծ գաղտնիքի համար սա կարող է չափազանց պարզ հնչել։ Բայց հենց այս պարզ բաները, եթե կրկնվում են օր օրի, հաճախ ավելի շատ բան են փոխում, քան հազվադեպ և կտրուկ փորձերը՝ շտապ «ձեռք վերցնելու» սեփական կյանքը։
Գրանցվիր մեր 
