Նախանձը պարզապես «նույնը ունենալու» ցանկություն չէ։ Խորքում այն գրեթե միշտ կապված է դեֆիցիտի վաղ փորձառության, խաթարված ինքնարժեքի և սեփական անձը ուրիշների հետ ցավագին համեմատելու հետ։

Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:

Երբ մարդը բախվում է ուրիշի աճին, նա ակամա իրեն հարց է տալիս. «Իսկ ինչո՞ւ ոչ ես»։ Եվ եթե ներսում չկա կայուն հենարան, նախանձը վերածվում է լարվածության, որը պետք է ինչ-որ տեղ պարպել։

Ահա 8 հոգեբանական նշան, որոնք մատնում են թաքնված նախանձը.

1. Արժեզրկում՝ որպես սեփական անբավարարության զգացումից պաշտպանություն

Հոգեբանության տեսանկյունից արժեզրկումը պաշտպանական մեխանիզմ է։ Այն միանում է, երբ ուրիշի հաջողությունը ուղղակիորեն սպառնում է ինքնագնահատականին։

Եթե ընդունեն դիմացինի արժեքը, ստիպված կլինեն բախվել ցավի հետ. «Ինձ չի հերիքում», «Ես չկարողացա», «Ես հետ եմ մնում»։

Այդ պատճառով հոգեկանը ընտրում է ավելի անվտանգ ճանապարհ. «Դա այնքան էլ կարևոր չէ», «Դա իրական չէ», «Դա պատահականություն է»։

Արժեզրկումը ճշմարտության մասին չէ։ Այն փխրուն «Ես»-ի փրկության մասին է։

2. Սարկազմ՝ որպես սոցիալապես թույլատրելի ագրեսիա

Նախանձը միշտ պարունակում է զայրույթի տարր։ Բայց բացահայտ ագրեսիան սոցիալապես անընդունելի է, հատկապես մերձավոր հարաբերություններում։ Այդ ժամանակ ի հայտ է գալիս սարկազմը՝

• «կատակներ»,
• հեգնանք,
• խայթոցներ։

Հոգեբանական տեսանկյունից սա պասիվ ագրեսիայի ձև է։ Մարդը պարպում է լարվածությունը՝ պատասխանատվություն չկրելով իր զգացմունքների համար։

Եթե «կատակի» պատճառով դուք ցանկանում եք արդարանալ կամ փոքրանալ, դա հումոր չէ։ Դա թեթևության քողի տակ թաքնված ագրեսիա է։

3. Էմոցիոնալ «բացակայություն» ձեր ուրախության պահերին

Ուրիշի ուրախությունը պահանջում է առանց համեմատվելու ուրախանալու ունակություն։ Իսկ դա հնարավոր է միայն բավականաչափ հասուն, կայուն ինքնագնահատականի դեպքում։

Երբ այն չկա, հոգեկանը միացնում է հեռավորություն պահելու ռեժիմը.

• մարդը էմոցիոնալ առումով «կորչում է»,
• դառնում է սառը,
• խուսափում է թեմայից։

Դա անտարբերություն չէ։ Դա փորձ է՝ չզգալու այն ցավը, որը հարուցում է ձեր ուրախությունը։

4. Կոմպուլսիվ համեմատություն՝ որպես ինքնությունը պահելու միջոց

Նախանձը սերտորեն կապված է «Ես»-ի խախտված սահմանների հետ։ Մարդը վատ է զգում իրեն՝ որպես առանձին արժեք, և անընդհատ հաստատում է փնտրում համեմատության միջոցով։

Այդ պատճառով նա՝

• մրցակցում է,
• չափում է,
• համադրում է։

Ոչ թե նրա համար, որ ուզում է հաղթել, այլ որովհետև առանց համեմատության նա չի հասկանում՝ ով է ինքը։ Ուրիշի հաջողությունը խարխլում է նրա ինքնությունը։

5. Պասիվ սաբոտաժ՝ որպես հավասարակշռության անգիտակցական վերականգնում

Երբ մարդը չի կարող իրեն թույլ տալ գիտակցաբար նախանձել, նախանձը վերածվում է գործողության։ Հոգեկանը ընտրում է այս ուղին. «Ես քեզ ուղղակիորեն չեմ քանդի, բայց և չեմ աջակցի»։

Այսպես առաջանում են՝

• մոռացկոտությունը,
• պայմանավորվածությունների խախտումը,
• օգնության բացակայությունը։

Դա պարտադիր չէ, որ լինի չարամիտ դիտավորություն։ Հաճախ դա ներքին լարվածության անգիտակցական կարգավորում է։

Կարդացեք նաև՝ 7 նշան, որ Ձեզ նախանձում են

6. Հաճույք ձեր անհաջողությունից՝ որպես ժամանակավոր թեթևացում

Հոգեվերլուծության մեջ սա կոչվում է չարորակ նախանձ, երբ թեթևացումը գալիս է դիմացինի քայքայման միջոցով։

Ուրիշի անհաջողությունը՝

• նվազեցնում է ներքին ճնշումը,
• վերադարձնում է հավասարության զգացումը,
• ժամանակավորապես բարձրացնում է ինքնագնահատականը։

Սա շատ հստակ ցուցիչ է. եթե մարդը աշխուժանում է ձեր անկումների ժամանակ, նշանակում է՝ նա չի դիմանում ձեր աճին։

7. Հարձակում ձեր ուժեղ կողմերի վրա՝ որպես «հայելին կոտրելու» փորձ

Նախանձը միշտ ուղղված է նրան, ինչ մարդը կուզենար ունենալ կամ լինել, բայց չի կարող։ Այդ պատճառով քննադատության է ենթարկվում հենց այն, ինչը՝

• ձեզ մոտ կենդանի է,
• զարգանում է,
• բերում է ճանաչում։

Հոգեբանորեն սա փորձ է՝ ոչնչացնելու այն «հայելին», որի մեջ նա տեսնում է սեփական դեֆիցիտը։

8. Ձեր անգիտակցական «ինքնափոքրացումը»՝ ամենաճշգրիտ մարկերը

Մեր հոգեկանը շատ նուրբ է ընկալում ուրիշների լարվածությունը։ Եվ եթե մարդու կողքին դուք սկսում եք՝

• խլացնել ուրախությունը,
• նվազեցնել ամբիցիաները,
• արդարանալ հաջողության համար,

Դա նշանակում է, որ հարաբերությունների դաշտը դարձել է անվտանգ ձեր աճի համար։ Դուք ինտուիտիվ կերպով ընտրում եք կապի պահպանումը՝ ինքներդ ձեզ զոհաբերելու գնով։

Ավելի խորը մակարդակ. ինչո՞ւ է դա այդքան ցավոտ

Նախանձը քայքայում է ոչ թե նրա համար, որ ինչ-որ մեկը ձեր մասին վատ է մտածում։ Այլ որովհետև այն խարխլում է ձեր՝ ինքներդ լինելու և ուրախանալու իրավունքը։

Սա հատկապես ցավոտ են տանում այն մարդիկ, ովքեր՝

• ունեն բարձր էմպաթիա,
• ունեն ուրիշների համար էմոցիոնալ պատասխանատվության փորձ,
• սովոր են «դիսկոմֆորտ չպատճառել»։

Նրանք առաջինն են սկսում «փոքրանալ»։

Ինչ է կարևոր պահել ներսում

Դուք պարտավոր չեք՝

• փրկել ուրիշի ինքնագնահատականը,
• լինել ավելի համեստ, որպեսզի ուրիշների համար հեշտ լինի,
• հրաժարվել ուրախությունից՝ հանուն լոյալության։

Ուրիշի նախանձը ազդանշան է ոչ թե ձեր «չափազանցության», այլ այն մասին, որ դուք դուրս եք եկել ինչ-որ մեկի ներքին «առաստաղի» սահմաններից։ Եվ դա նորմալ է։