9 ձև, որոնցով տիեզերքը հիշեցնում է` իրականում որքան ուժեղ եք

1
Այն ձեզ դնում է իրավիճակներում, որտեղ ստիպված եք վստահել ձեր ինտուիցիային

Տիեզերքը ձեր դեմ չէ, թեև որոշ պահերի կարող է հենց այդպես թվալ։ Երբեմն միայն բարդ իրավիճակում հայտնվելով ենք հասկանում, թե որքան կարևոր է վստահել սեփական ներքին զգացողությանը։ Կարող եք կանգնել դժվար ընտրության առաջ, երբ փաստերը բավարար չեն, երկու տարբերակներն էլ հնարավոր են թվում, իսկ որոշումը միևնույն է պետք է կայացնել։

Ինտուիցիան կարող է շատ ուժեղ հենարան լինել։ Ինչպես ասում է Այգերիմ Ալպիսբեկովան՝ MPH, PhD․ «Ես անկեղծորեն հավատում եմ, որ յուրաքանչյուր ոք ունի այս ներքին իմաստությունը․ պարզապես պետք է սովորել լսել այն»։ Իսկ դրա համար նախ պետք է սովորել վստահել սեփական ներքին ձայնին։ Երբ չենք կորցնում կապը ինքներս մեզ հետ և կարողանում ենք լսել մեզ, աստիճանաբար դառնում ենք ավելի վստահ ու ուժեղ։

2
Այն ձեր կյանքից հեռացնում է մարդկանց, առանց որոնց թվում էր՝ չեք կարող ապրել

Հավանաբար ձեր կյանքում եղել է կամ կա մեկը, առանց որի կյանքը դժվար է պատկերացնել։ Գուցե հաճախ եք վիճել, հեռացել միմյանցից, բայց ամեն անգամ ինչ-որ կերպ նորից հաշտվել եք։ Անկախ դժվարություններից՝ միշտ գտել եք հարաբերությունները շարունակելու ճանապարհը։ Այդ պատճառով էլ հատկապես ցավոտ է, երբ այդ մարդը հանկարծ հեռանում է ձեր կյանքից։

Երեկ դուք ամենամտերիմ մարդիկ էիք, իսկ այսօր՝ գրեթե օտար։ Այդ պահին ամեն ինչ կարող է շատ ծանր ու մռայլ թվալ, բայց երբեմն նման կորուստը հետագայում բոլորովին այլ իմաստ է ստանում։ Որպեսզի իսկապես ուժեղանանք, երբեմն ստիպված ենք լինում սովորել միայնակ կանգնել մեր ոտքերի վրա։ Իսկ որոշ մարդկանց հեռանալուց հետո միայն ենք հասկանում, թե ինչն էր այդ հարաբերություններում մեզ վնասում, սահմանափակում կամ թույլ չէր տալիս առաջ շարժվել։

3
Այն ձեզ անհաջողությունների առաջ է կանգնեցնում, որպեսզի կարևոր դաս կամ հմտություն սովորեք

Ոչ ոք չի սիրում անհաջողությունները։ Կարևոր չէ, թե քանի մոտիվացիոն խոսք եք լսել․ չափազանց տհաճ է նորից հայտնվել մի կետում, որը կարծում էիք՝ վաղուց անցել եք։ Հատկապես դժվար է դա ընդունել, երբ մեծ ջանք եք ներդրել և թվում էր՝ արդեն մոտ եք նպատակին։ Այդ պահին վերջին բանը, որ ցանկանում եք տեսնել, սեփական ձախողումն է։ Բայց երբեմն հենց նման հետընթացն է ցույց տալիս, թե իրականում որքան ուժեղ եք։

Ձախողումը գուցե հաճելի չէ, բայց այն շատ հստակ ցույց է տալիս, թե ինչը չի աշխատում և ինչը պետք է փոխել։ Այն ստիպում է դուրս գալ սովորական հարմարավետությունից, վերանայել որոշումներ ու առաջնահերթություններ և նոր ճանապարհ փնտրել։ Այդ պատճառով ամեն անհաջողություն պետք չէ ընկալել որպես վերջնական պարտություն։ Որքան էլ այս միտքը ծանոթ հնչի, ձախողումը գրեթե միշտ ինչ-որ կարևոր բան է սովորեցնում նաև ինքներս մեր մասին։

4
Այն ստիպում է ձեզ սահմաններ դնել

Տիեզերքը չի կարող պարզապես գրություն թողնել ձեր սեղանին՝ ասելով․ «Ժամանակն է սահմաններ դնելու»։ Փոխարենը կյանքում հայտնվում են իրավիճակներ, որոնք ստիպում են դա սովորել։ Հարաբերություններում, աշխատանքում կամ այլ մարդկանց հետ շփվելիս գալիս է մի պահ, երբ այլևս հնարավոր չէ շարունակել լռել ու ամեն ինչ ընդունել։ Եթե ուզում եք ապրել ձեր ուզած կյանքով, պետք է կարողանաք արտահայտել ձեր դիրքորոշումը և պաշտպանել սեփական կարիքները։

Ս. Ջ. Քուինի իրավաբանական քոլեջը սահմանների մասին խոսելիս նշում է․ «Երբ մենք չենք սահմանում և չենք պահպանում արդյունավետ սահմաններ, հրաժարվում ենք սեփական կարիքները հոգալու մեր ուժից»։ Այնպես որ հաջորդ անգամ, երբ ստիպված լինեք անհարմար կամ լարված զրույց վարել, մի կարծեք, թե դա անպայման վատ բան է։ Նման զրույցներն էլ են սովորեցնում ավելի ամուր կանգնել սեփական դիրքորոշման վրա։

5
Այն ցույց է տալիս, որ այն, ինչից վախենում էիք, հնարավոր է հաղթահարել

Վախերի հետ գործ ունենալը հեշտ չէ։ Նույնիսկ երբ գիտակցում եք, որ ձեր վախը չափազանցված է կամ որ այն հնարավոր է հաղթահարել, մարմինը միշտ չէ, որ ենթարկվում է այդ տրամաբանական գիտակցմանը։

Մենք հաճախ մեր վախերին ավելի մեծ ուժ ենք վերագրում, քան նրանք իրականում ունեն։ Բայց երբ կյանքը ստիպում է ուղղակիորեն առերեսվել դրանց, պատկերն աստիճանաբար փոխվում է։ Մի օր հասկանում եք, որ այն, ինչից այդքան երկար վախեցել եք, իրականում այնքան սարսափելի ու անհաղթահարելի չէր, որքան պատկերացնում էիք։

Եվ սա նույնպես ձեր ուժի դրսևորումներից մեկն է։ Վախը ոչ միայն կարող է օգնել մեզ ավելի դիմացկուն դառնալ, այլև կարևոր դեր ունի վտանգից պաշտպանվելու գործում։ Այնպես որ հաջորդ անգամ, երբ ինչ-որ բանից վախենաք, մի շտապեք այդ զգացողությունը միայն որպես վատ բան ընդունել։ Երբեմն այն պարզապես օգնում է ավելի զգոն լինել, ճանաչել ինքներդ ձեզ և ևս մեկ քայլ առաջ գնալ։

6
Այն հիշեցնում է, որ արդեն հաղթահարել եք դժվարություններ և կրկին կհաղթահարեք

Ինչպես բոլոր մարդիկ, դուք նույնպես դժվար ժամանակներ եք ունեցել։ Երբեմն դրանցից հետո հեշտ է մտքով կրկին ու կրկին վերադառնալ անցյալ և վախենալ, որ ամեն ինչ կարող է կրկնվել։ Բայց կյանքը երկար ժամանակ նույն տեղում մնալու հնարավորություն չի տալիս։ Նոր խնդիրներ ու նոր հնարավորություններ են հայտնվում, և դրանց շնորհիվ մի պահ ստիպված եք լինում հիշել, թե ինչ ճանապարհ եք արդեն անցել և որքան բան եք հաղթահարել։

Այո՛, գուցե հիմա էլ ամեն ինչ իդեալական չէ։ Բայց դա չի նշանակում, որ այս իրավիճակը վերջն է։ Եթե կարողացել եք հաղթահարել նախկին դժվարությունները, կարող եք հաղթահարել նաև այս մեկը։ Երբեմն հենց սա է այն միտքը, որը ամենից շատ պետք է հիշեցնել ինքներդ ձեզ։

Ծանր ժամանակները հեշտ չեն, բայց դրանք կարող են մեզ ավելի ուժեղ դարձնել և սովորեցնել ավելի շատ գնահատել կյանքը։ Դրանք ստիպում են հավաքել ուժերը, դիմակայել իրավիճակին և նոր հայացքով տեսնել այն, ինչ արդեն ունենք։ Ուստի թույլ մի տվեք, որ խոչընդոտները համոզեն ձեզ, թե այլևս ուժ չունեք։ Գուցե դրանք եկել են ոչ թե ձեզ կոտրելու, այլ ցույց տալու, թե որքան ամուր կարող եք լինել։

7
Այն ձեր ճանապարհին մարդկանց է բերում, որոնք մարտահրավեր են նետում ձեզ

Դուք միշտ նույն մարդը չեք մնալու։ Եթե ուզում եք սովորել, փոխվել և զարգանալ, ձեր կյանքում անխուսափելիորեն կհայտնվեն մարդիկ, որոնք չեն համաձայնի ձեզ հետ, հարցականի տակ կդնեն ձեր որոշումները կամ կստիպեն այլ կերպ նայել որոշ բաների։ Սկզբում դա կարող է նյարդայնացնել։ Ի վերջո, ոչ ոք առանձնապես չի սիրում հակասությունները կամ քննադատությունը, հատկապես երբ դրա տրամադրությունը չունի։

Բայց երբ մարդուն մարտահրավեր են նետում հարգալից ձևով՝ առանց վիրավորանքի, նվաստացման կամ բռնության, դա կարող է նաև զարգանալու հնարավորություն դառնալ։ Հատկապես եթե քննադատությունը գալիս է մեկից, ում կարծիքը կարևոր է ձեզ համար։ Նման խոսքերը պարտադիր չէ, որ կոտրեն ձեզ։ Երբեմն ճիշտ հակառակը՝ դրանք դրդում են աճել և հասնել այնտեղ, որտեղ ինքնուրույն գուցե չէիք հասնի։

8
Այն թույլ է տալիս մերժում ապրել և հետո վերականգնվել

Ոչ ոք չի սիրում մերժված լինել։ Դա ցավոտ է, տհաճ և երբեմն շատ ծանր։ Բայց այն, որ մերժումը վատ զգացողություններ է առաջացնում, դեռ չի նշանակում, որ այն միայն վնաս է բերում։ Երբեմն հենց մերժումն է ստիպում կանգ առնել, վերանայել ինքներս մեզ, ինչ-որ բան փոխել և առաջ շարժվել։ Իսկ որքան ավելի լավ ենք սովորում հաղթահարել մերժումն ու վերականգնվել դրանից հետո, այնքան ավելի ամուր ենք դառնում։

Տիեզերքը չի փորձում մեզ վնասել։ Երբեմն այն պարզապես հիշեցնում է, որ մերժումից ավելի վտանգավոր կարող է լինել երբեք մերժման չբախվելը։ Եթե ուզում ենք ուժեղ դառնալ, չենք կարող ամբողջ կյանքում խուսափել անհարմարությունից։ Որոշ բաներ հնարավոր է սովորել միայն այն ժամանակ, երբ ստիպված ենք անցնել դրանց միջով։

9
Այն հիշեցնում է, որ կարող եք ինքնուրույն որոշումներ կայացնել՝ առանց ուրիշների հավանության

Մարդկանց մի մասը չափազանց մեծ ուշադրություն է դարձնում ուրիշներին գոհացնելուն։ Նրանք գուցե նույնիսկ չընդունեն դա, բայց մենք սոցիալական էակներ ենք և սովորաբար չենք սիրում, երբ մեզ բացասաբար են գնահատում կամ դուրս են մղում շրջապատից։ Այդ պատճառով հաճախ չափազանց շատ ենք մտածում, թե ուրիշներն ինչ կասեն կամ ինչ կմտածեն մեր որոշումների մասին՝ մինչև կհասկանանք, որ այդ հավանությունը միշտ չէ, որ մեզ անհրաժեշտ է։

Մեր խորքում կա մերժված կամ մեկուսացված լինելու վախ։ Դա բնական զգացողություն է, բայց կարևոր է սովորել հավասարակշռել երկու բան՝ ուրիշների հետ կապված լինելու ցանկությունը և ինքներս մեզ հավատարիմ մնալու անհրաժեշտությունը։ Իսկ կյանքը դրա համար բազմաթիվ առիթներ է տալիս՝ նորից ու նորից հիշեցնելով, որ մենք իրավունք ունենք ինքնուրույն որոշումներ կայացնել՝ առանց ամեն քայլի համար ուրիշների հավանությունը ստանալու։