Բարձր ինտելեկտ (IQ) ունեցող մարդիկ գրեթե երբեք չեն անում այս 4 բաները, որոնք շատերն անում են ինքնաբերաբար

1. Նրանք չեն շտապում անմիջապես լուծումներ գտնել

Ուսումնական և ճանաչողական գործընթացների մասնագետները մի շատ կարևոր խորհուրդ են տալիս. որևէ բարդ խնդրի բախվելիս չարժե մեկ րոպե անց հանձնվել ու փնտրել պատրաստի պատասխանը: Պետք է ժամանակ տրամադրել, խորամուխ լինել դետալների մեջ, փորձել տարբեր մոտեցումներ ու տեսանկյուններ: Կողմնակի հուշումների պետք է դիմել միայն այն ժամանակ, երբ սեփական մտավոր ռեսուրսներն ամբողջությամբ սպառվել են: Հենց այս մոտեցումն է բաժանում միջին արդյունքներ ապահովող մարդկանց նրանցից, ովքեր գրանցում են բարձրագույն ցուցանիշներ։

Նյարդաբանության մեջ այս երևույթն անվանում են «արդյունավետ դժվարություն» (productive struggle): Երբ մեր ուղեղը պայքարում է նոր տեղեկատվությունը մշակելու և համադրելու համար, առաջանում են նոր նեյրոնային կապեր, ինչը նպաստում է նեյրոպլաստիկությանը: Ինքնուրույն լուծման հասնելը բարդ է, բայց հենց դա է ստիպում մտածել ու մարզել միտքը:

Ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիայի (American Psychological Association) ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ նոր նյութն ընկալելու լավագույն միջոցը հասկացությունների քարտեզագրումն է (concept mapping): Դա նշանակում է ինֆորմացիան կառուցել ու հիշել սեփական գլխում՝ որպես տրամաբանական քարտեզ, առանց անընդհատ սկզբնաղբյուրին նայելու:

2. Նրանք հազվադեպ են բամբասում

«Մեծ միտք ունեցողները քննարկում են գաղափարներ, միջինները՝ իրադարձություններ, իսկ փոքրերը՝ մարդկանց»։

Մարդկանց մեծամասնությունն իր ժամանակի հսկայական մասը վատնում է իրադարձություններ ու անձերի քննարկելու վրա։ Պարզ ասած՝ բամբասում է: Բայց խնդիրն այն է, որ բամբասանքը շատ կարճ կյանք ունի: Բամբասելիս մեր ուղեղն ապահովում է դոֆամինի արագ և կարճատև արտանետում, ինչը պատրանք է ստեղծում, թե մենք արժեքավոր սոցիալական ինֆորմացիա ենք փոխանակում: Իրականում դա ընդամենը մտավոր էներգիայի անիմաստ վատնում է:

Մինչդեռ գաղափարները կարող են անմահ լինել: Վերցնենք թեկուզ X-ը (նախկին Twitter): Այն սկսվեց որպես մի պարզ գաղափար Էվ Ուիլյամսի գլխում. «Իսկ ի՞նչ կլինի, եթե ստեղծենք հարթակ՝ կարճ գրառումներով կիսվելու համար»: Հետագայում այն վերածվեց գլոբալ երևույթի՝ շուրջ 436 միլիոն ակտիվ օգտատերով: Ահա սա է գաղափարների իրական ուժը:

Կարդացեք նաև՝ 10 տարօրինակ սովորություն, որոնք գրեթե միւմ են բարձր IQ-իշտ վկայո մասին

3. Նրանք «ոչ» չեն ասում նոր հնարավորություններին

Շատերը հոգեբանական արգելք ունեն և ինքնաբերաբար «ոչ» են ասում ցանկացած նոր բանի: Այս վարքագիծը գալիս է մարդկության էվոլյուցիայից. մեր որսորդ-հավաքչական անցյալում թերահավատությունն ու զգուշավորությունը վերապրելու կարևոր նախապայման էին: Սակայն այսօր մեր նպատակը զարգանալն ու բարգավաճելն է:

Վերլուծաբաններն այս ունակությունն անվանում են «ճանաչողական ճկունություն» (cognitive flexibility): Նորություններից անընդհատ խուսափող մարդիկ հաճախ հայտնվում են հաստատման կողմնակալության (confirmation bias) ծուղակում՝ փնտրելով միայն այն ինֆորմացիան, որը համընկնում է իրենց հին պատկերացումներին։

4. Նրանք խուսափում են ամեն ազատ րոպե շեղող բաներով լցնելուց

Մենք հաճախ մեր ազատ րոպեները լցնում ենք շեղող գործոններով: Թվային աշխարհն այնպես է կառուցված, որ մեզ զբաղեցնող բան կգտնվի ցանկացած տևողության դադարի համար: Արդյունքում մենք պարզապես դադարում ենք մտածել: Երաժշտական թերապիայի ամսագրում (The Journal of Music Therapy) հրապարակված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ աշխատանքի ընթացքում երաժշտություն լսելն օգնում է բարձրացնել արտադրողականությունը, քանի որ մտածելն ինքնին մեզ չի թվում արդյունավետ գործընթաց:

Հենց այս թվացյալ «անգործության» ժամանակ է, որ մեր ուղեղում ակտիվանում է պասիվ աշխատանքի ցանցը (Default Mode Network): Այն պատասխանատու է ստեղծագործական մտքի և բարդ խնդիրների լուծման համար։ Պատահական չէ, որ Բիլ Գեյթսը հայտնի է նրանով, որ կարող է օրեր կամ նույնիսկ շաբաթներ առանձնանալ՝ զուտ մտածելու և վերլուծելու համար: