Հերիք է ազնիվ խաղաս. Մաքիավելիի կոշտ դասը նրանց համար, ում բարությունը օգտագործում են (տեսանյութ)

Ազնիվ լինելը լավ բան է։ Բայց կյանքում կա մի վտանգավոր պահ, երբ ազնվությունը դադարում է առաքինություն լինել և դառնում է բաց դուռ նրանց համար, ովքեր ուզում են ձեզ օգտագործել, մեղադրել, կառավարել կամ ստիպել միշտ զիջել։

Մաքիավելին հաճախ ընկալվում է որպես դաժանության խորհրդանիշ, բայց նրա ամենակոշտ միտքը շատ ավելի պարզ է․ աշխարհը միշտ չէ, որ արդար է, իսկ բարի մարդը, եթե չունի սահմաններ, հեշտությամբ դառնում է ուրիշների խաղի մասնակիցը՝ առանց հասկանալու, որ խաղում է պարտվողի դերը։

Ի՞նչ է նշանակում «լինել անգութ» իրականում

Սա չի նշանակում դառնալ վատ մարդ։ Չի նշանակում վիրավորել, ճնշել կամ հաշվենկատորեն վնասել ուրիշներին։ Ավելի ճիշտ՝ նշանակում է դադարել լինել հարմար մարդ բոլորի համար։ Դադարել արդարանալ այնտեղ, որտեղ ձեզ չեն լսում։ Դադարել ապացուցել ձեր բարությունը նրանց, ովքեր ամեն անգամ այն վերածում են ձեր դեմ օգտագործվող գործիքի։

Մարդը, ով չունի սահմաններ, հաճախ իրեն թվում է բարի։ Իրականում նա պարզապես սովորել է չնեղացնել ուրիշներին՝ նույնիսկ սեփական խաղաղության հաշվին։ Իսկ սա արդեն ոչ թե բարություն է, այլ ինքնուրացության վտանգավոր ձև։

Երբ դու միշտ խաղում ես ազնիվ, իսկ դիմացինը՝ միայն իր շահի համար, քո ազնվությունը դառնում է ոչ թե ուժ, այլ կանխատեսելի թուլություն։

Ինչու են չափից շատ ազնիվ մարդկանց հաճախ օգտագործում

Որովհետև նրանք փորձում են բոլորին հասկանալ։ Նույնիսկ նրանց, ովքեր իրենց չեն հասկանում։ Նրանք փորձում են չվիրավորել, չմերժել, չկոպտել, չհեռանալ։ Բայց մի պահ գալիս է, երբ այդ «չ»-երի շարքը վերածվում է սեփական անձի հանդեպ անարդարության։

Այդպիսի մարդիկ հաճախ ունենում են նույն սխալը․ կարծում են, թե եթե իրենք լինեն ազնիվ, մյուսներն էլ անպայման ազնիվ կլինեն։ Բայց կյանքը միշտ այդպես չի աշխատում։ Որոշ մարդիկ հարգում են ոչ թե ձեր բարությունը, այլ ձեր սահմանը։ Ոչ թե ձեր բացատրությունը, այլ ձեր հստակ «ոչ»-ը։

Սահման ունենալը սառնություն չէ

Շատերը վախենում են կոշտ լինել, որովհետև դա իրենց թվում է անսիրտ պահվածք։ Բայց սահմանը սառնություն չէ։ Սահմանը ինքնահարգանքի ձև է։ Այն ասում է՝ «ես կարող եմ լավ մարդ լինել, բայց պարտավոր չեմ թույլ տալ, որ ինձ օգտագործեն»։

Ամեն անգամ, երբ դուք լռում եք միայն հարաբերությունը չփչացնելու համար, հարցրեք ձեզ՝ իսկ այդ հարաբերությունն արդեն չի՞ փչանում այն պահին, երբ ձեզ ստիպում է լռել։

Ե՞րբ է պետք դադարել «ազնիվ խաղալ»

Այն պահին, երբ ձեր ազնվությունը սկսում են ընկալել որպես թույլտվություն։ Երբ ձեր ներողամտությունը դառնում է պատճառ, որ նույն սխալը կրկնեն։ Երբ ձեր համբերությունը օգտագործում են՝ ձեզ ավելի երկար պահելու անհարմար վիճակում։

Այդ պահին պետք չէ բղավել։ Պետք չէ վրեժ լուծել։ Պետք չէ ապացուցել, որ դուք ճիշտ եք։ Երբեմն ամենաանգութ քայլը պարզապես հանգիստ հեռանալն է։ Առանց ավելորդ բացատրության։ Առանց նոր շանսերի անվերջ շարանի։ Առանց այն մարդկանց հետ բանակցելու, ովքեր վաղուց ցույց են տվել իրենց վերաբերմունքը։

Հաճախ տրվող հարցեր

Այս տեսանյութը հիշեցնում է մի պարզ բան․ բարությունը ուժ է միայն այն ժամանակ, երբ մարդը չի դավաճանում ինքն իրեն։ Իսկ երբ ազնվությունը ձեզ դարձնում է ուրիշների կամքի սպասարկու, ժամանակն է փոխել խաղի կանոնները։