Մենք սիրում ենք մեզ խաբել, թե իբր մարդու մեջ ամենակարևորը հարուստ ներաշխարհն ու մարդկային որակներն են։ Բարոյախոսներն ու հեքիաթասացները դարեր շարունակ փորձում են համոզել մեզ, որ արտաքինը խաբուսիկ է։ Բայց իրականությունը բոլորովին այլ է՝ դաժան ու պրագմատիկ, որտեղ ամեն ինչ որոշում են մաքուր կենսաբանությունն ու էվոլյուցիան։
Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:
Ճշմարտությունն այն է, որ մեր ուղեղը պարզապես պաշտում է գեղեցկությունը։ Այդ պաշտամունքն այնքան կույր է, որ մենք ենթագիտակցորեն պատրաստ ենք ֆիզիկապես գրավիչ մարդկանց ներել այնպիսի սխալներ ու վատ արարքներ, որոնք երբեք չէինք ների ուրիշներին:
Լուսապսակի պատրանքը. Ինչպես է ուղեղը մեզ ծուղակը գցում
Գիտության մեջ սա կոչվում է «Հալո էֆեկտ» կամ լուսապսակի էֆեկտ։ Երբ տեսնում ենք սիմետրիկ դիմագծերով, գեղեցիկ մարդու, մեր ուղեղն ավտոմատ կերպով նրան վերագրում է լրիվ ուրիշ դրական հատկանիշներ։ Մեզ վայրկյանապես թվում է, թե նա ավելի խելացի է, բարի, ազնիվ ու վստահելի։
Սա տրամաբանական որոշում չէ, սա պարզապես քիմիա է։ Անկախ հետազոտությունները ցույց են տալիս մի շոկային փաստ. դատարաններում գեղեցիկ արտաքինով հանցագործները միջինում շատ ավելի մեղմ պատիժներ են ստանում, քան նույն հանցանքը գործած տգեղ մարդիկ։ Մարդկային ուղեղը հրաժարվում է հավատալ, որ սիրուն փաթեթավորման տակ կարող է հրեշ թաքնված լինել։
Էվոլյուցիայի սառը հաշվարկը
Ինչո՞ւ ենք մենք այսքան մակերեսային։ Որովհետև մենք կենդանական աշխարհի մի մասն ենք։ Էվոլյուցիայի տեսանկյունից գեղեցկությունը առողջ գենետիկայի և լավ սերունդ տալու ուղիղ ազդանշան է։ Փայլուն մազերը, մաքուր մաշկն ու համաչափ մարմինը գոռում են առողջության մասին։
Հազարամյակներ շարունակ մեր նախնիները գոյատևել են՝ բնազդաբար ընտրելով ամենաառողջ զուգընկերներին։ Այսօր մենք հագնում ենք բրենդային շորեր ու խոսում բարձր արժեքներից, բայց մեր բնազդները մնացել են քարանձավային։ Գեղեցկությունը մեզ հաճույք է տալիս, ու մենք ենթագիտակցորեն ձգտում ենք մոտ լինել այդ «լավ գեներին»՝ աչք փակելով բնավորության ակնհայտ թերությունների վրա։
Կարդացեք նաև՝ Սիրո քիմիան. Ինչ է իրականում կատարվում մեր ուղեղում, երբ մենք սիրահարվում ենք
Անարդարության գինը կյանքում և հարաբերություններում
Նայեք ձեր շուրջը։ Կորպորատիվ աշխարհում գեղեցիկ մարդկանց ավելի արագ են գործի ընդունում, նրանք ավելի շատ են վաստակում ու հեշտությամբ են առաջ գնում անգամ այն դեպքում, երբ նրանց գիտելիքները զիջում են մյուսներին։
Հարաբերություններում մենք պատրաստ ենք դիմանալ նրանց քմահաճույքներին, կուլ տալ վիրավորանքներն ու անգամ դավաճանությունը պարզապես այն պատճառով, որ նրանց արտաքինը կուրացրել է մեզ։ Մինչդեռ ոչ այնքան գրավիչ մարդը ստիպված է տասնապատիկ ավելի շատ քրտնել, մաշել նյարդերն ու ապացուցել իր խելքը, որպեսզի հասարակությունը գոնե մի փոքր ուշադրություն դարձնի իրեն։
Գեղեցկության ծուղակն ու թաքնված միայնությունը
Բայց արդյո՞ք անթերի արտաքինը երջանկության երաշխիք է։ Իրականում՝ ոչ։ Այս էֆեկտը ունի իր շատ դաժան ստվերային կողմը։ Գեղեցիկ մարդկանց հաճախ ընկալում են զուտ որպես ցուցադրական իր՝ սեփական կարգավիճակն ընդգծելու համար։
Մարդիկ սիրահարվում են ոչ թե նրանց հոգուն, այլ այն իդեալականացված պատկերին, որն իրենք են հորինել։ Դա բերում է անասելի խորը միայնության։ Գեղեցիկ մարդու իրական խնդիրները, վախերն ու ներաշխարհը շատ հաճախ ոչ մեկին չեն հետաքրքրում։ Նրանք դատապարտված են միշտ բեմում լինել ու չհիասթափեցնել հանդիսատեսին։ Ճանաչելով այս հոգեբանական ծուղակը՝ մենք կարող ենք վերջապես դադարել կուրորեն աստվածացնել մարդկանց միայն սիմետրիկ դեմքի համար։ Սառը բանականությունը միակ զենքն է մեր քարանձավային բնազդներին չպարտվելու համար։
Գրանցվիր մեր 
