19-րդ դարի կեսերին, երբ հայտնագործվեց լուսանկարչությունը, ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Դելարոշը բացականչեց. «Այսօրվանից գեղանկարչությունը մեռած է»։ Նա սխալվում էր։
Չմոռանաք բաժանորդագրվել մեր Telegram ալիքին:
Լուսանկարչությունը չսպանեց նկարչությունը, այն սպանեց միջակ դիմանկարիչներին, որոնց գործը միայն իրականության չոր պատճենումն էր։ Փոխարենը՝ այն ազատագրեց իսկական արվեստագետներին՝ ծնունդ տալով իմպրեսիոնիզմին և աբստրակցիոնիզմին։
Այսօր մենք կանգնած ենք նույն շեմին։ ChatGPT-ն, Midjourney-ն և մյուս AI գործիքները ստիպում են մեզ տալ ամենակարևոր հարցը՝ ո՞րն է մարդու դերը մի աշխարհում, որտեղ մեքենան կարող է գրել պոեմ, նկարել կտավ և ստեղծել կոդ վայրկյանների ընթացքում։
Արդյո՞ք սա մայրամուտն է, թե՞ նոր Վերածնունդի արշալույսը։
Միջակության մահը
Եկեք անկեղծ լինենք. Արհեստական Բանականությունը (ԱԲ) գալիս է ոչ թե հանճարի, այլ միջակության հետևից։
ԱԲ-ն հիանալի կատարում է «տեխնիկական» աշխատանքը։ Նա կարող է գրել ստանդարտ տեքստ, նկարել գեղեցիկ, բայց շաբլոն նկար։ Եթե ձեր աշխատանքը միայն հրահանգներ կատարելն է կամ ուրիշի ստեղծածը վերարտադրելը, ապա այո, դուք վտանգի տակ եք։
Բայց ԱԲ-ն ունի մեկ ճակատագրական թերություն. նա չունի կենսագրություն։ Նա չունի մանկություն, նա չի սիրահարվել, չի կորցրել հարազատի և չի զգացել անձրևի հոտը։ Նա «գեներացնում» է, բայց չի «ստեղծում»։
Տեխնիկայից դեպի Տեսլական
Դարեր շարունակ մարդը ստիպված էր տարիներ ծախսել՝ սովորելու համար ինչպես նկարել ձեռք, կամ ինչպես շարադրել նախադասությունը։ ԱԲ-ն զրոյացնում է «Ինչպես»-ի արժեքը և գահին է բարձրացնում «Ինչ»-ը։
Մենք թևակոխում ենք «Գաղափարների դարաշրջան»։ Այսօր կարևոր չէ՝ որքան լավ ես տիրապետում վրձնին։ Կարևոր է՝ ունե՞ս արդյոք ասելիք։ ԱԲ-ն դառնում է հզորագույն էկզոկմախք (exoskeleton) մեր մտքի համար։ Այն թույլ է տալիս գրողին դառնալ ռեժիսոր, իսկ երաժշտին՝ նկարիչ։
Կարդացեք նաև՝ Արվեստի վե՞րջը։ Ինչպես են ChatGPT-ն ու Midjourney-ը փոխում խաղի կանոնները
Մարդկային սխալի գեղեցկությունը
Պարադոքսալ է, բայց որքան կատարյալ է դառնում թվային բովանդակությունը, այնքան մենք սկսում ենք կարոտել… սխալը։
Մարդկային արվեստը գեղեցիկ է իր թերություններով։ Կիթառի լարի ճռռոցը, նկարչի վրձնի դողը, ձայնի թեթև խզումը՝ սրանք են այն նյուանսները, որոնք արթնացնում են մեր հոգին։ Ալգորիթմը ձգտում է իդեալականին, իսկ մարդը՝ ճշմարիտին։ Եվ ճշմարտությունը հաճախ թաքնված է հենց անկատարության մեջ։
Կենտավրոսների դարաշրջանը
Շախմատի աշխարհում վաղուց կա մի հասկացություն՝ «Կենտավրոս»։ Դա մարդու և համակարգչի թիմն է։ Փորձը ցույց է տվել, որ «Մարդ + ԱԲ» տանդեմը հաղթում է և՛ միայնակ մարդուն, և՛ միայնակ հզորագույն համակարգչին։
Սա է մեր ապագան։ Ոչ թե պայքար մեքենայի դեմ, այլ պար նրա հետ։ Ապագայի հանճարները լինելու են նրանք, ովքեր կսովորեն կառավարել այս տարերքը՝ չկորցնելով սեփական «Ես»-ը։
Վերջաբան
Մի՛ վախեցեք Արհեստական Բանականությունից։ Վախեցեք դառնալ մեքենա։ Քանի դեռ դուք ունեք երազանքներ, էմոցիաներ և ստեղծելու կիրք, դուք անփոխարինելի եք։ Մեքենան կարող է տալ պատասխաններ, բայց միայն մարդը կարող է տալ ճիշտ հարցեր։








