Ծառի բունն անդունդի վրա – առակ

Մի մարդ հարցնում է լեռնականին.

– Լսի՛ր, լեռնական, այդ ինչպե՞ս ես դու այդքան հեշտ անցնում անդունդի վրա դրված ծառի բնի վրայով, այն դեպքում, երբ ես հայտնվում եմ այդ ծառի բնի վրա, իմ ծնկները վախից դողում են և այլևս առաջ շարժվել չեմ կարողանում:

– Երբ ես այդ ծառի վրայով անցնում եմ այն մյուս կողմը, ես գնում եմ ջուր բերելու, իսկ իմ ընտանիքը առանց ջրի ծարավից կմեռնի: Իսկ երբ ետ եմ վերադառնում, ես այնպես եմ ուզում որքան հնարավոր է շուտ տեսնել իմ ընտանիքը, որ նույնիսկ մոռանում եմ անդունդի մասին:

– Եվ հիմա ես ինչպե՞ս հաղթահարեմ իմ վախը, ինչպե՞ս անցնեմ անդունդի վրայով և չվախենամ:

– Միայն մեծ ցանկությունը և ծայրահեղ կարիքը կարող են քեզ ստիպել մոռանալ, որ դու անցնում ես անդունդի վրայով:

telegramԳրանցվիր մեր Telegram ալիքին։ Ուղարկում ենք միայն թարմ հոդվածները և ամենաառաջինը հենց Ձեզ:

Գնահատեք հոդվածը
( Դեռ գնահատական չկա )
MediaMag
Ծառի բունն անդունդի վրա – առակ